နအဖ ဆိုတဲ့ (အ) ႏူ ကလီးယား

ေဆာင္းပါးရွင္ - ဂါမဏိ (ေခတ္ၿပိဳင္၀က္ဘ္ဆိုဒ္မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

ဗမာျပည္မွာ နအဖက သုေတသနအတြက္ အႏုျမဴဓာတ္ေပါင္းဖိုတခု တည္ေဆာက္မယ္လို႔ တရားဝင္ေၾကညာ ထားၿပီး ႐ုရွားႏိုင္ငံကဝယ္ယူဖို႔ စီစဥ္ထားပါတယ္။ ႐ုရွားႏိုင္ငံဟာ အႏုျမဴလက္နက္ မျပန္႔ပြားေရးစာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုးထားၿပီး အိုင္ေအအီးေအ IAEA ေခၚ ႏိုင္ငံတကာ အႏုုျမဴစြမ္းအင္ ေအဂ်င္စီ အဖြဲ႔ဝင္ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူတို႔ေရာင္းတဲ့ ဓာတ္ေပါင္းဖို ကေန အႏုျမဴလက္နက္ထုတ္လုပ္တာ မျဖစ္ရေအာင္ အထိန္းအခ်ဳပ္ အကြပ္အညႇပ္ေတြ မလုပ္မေနရ လုပ္ရပါတယ္။ အိုင္ေအအီးေအ အာဏာပိုင္ေတြကိုလည္း စစ္ေဆး vခ်ဳပ္ကုိင္ခြင့္ ျပဳရပါတယ္။

 

ဒါေပမဲ့ ေျမာက္ကိုးရီးယားကေတာ့ ဒီလို အထိန္းအခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ကင္းလြတ္ၿပီး လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေနတဲ့ စည္းအျပင္က ႏိုင္ငံျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ နအဖဟာ ႏ်ဴကလီးယား လက္နက္ထုတ္လုပ္ဖို႔အတြက္ ေျမာက္ကိုးရီးယားကို တိုက္႐ိုက္ အားကိုးရမွာျဖစ္ၿပီး ႐ုရွား၊ ပါကစၥတန္ တို႔ကိုေတာ့ သြယ္ဝိုက္ အားကိုးလို႔ဘဲ ရႏိုင္ပါတယ္။ အႏုျမဴဗံုးလုပ္ရာမွာ ယူေရနီယမ္သတၱဳကိုသံုးတယ္ ဆိုတာ လူအေတာ္မ်ားမ်ား သိၾကပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သာမန္ ႐ိုး႐ိုးယူေရနီယမ္ကို သံုးလို႔မရပါဘူး။ အိုင္ဆိုတုပ္ လို႔ေခၚတဲ့ ေရဒီယိုဓာတ္ႂကြ မ်ဳိးကြဲေတြထဲက တမ်ဳိးကိုဘဲ သံုးရတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ယူေရနီယမ္ဟာ ျဒဗ္စင္အမွတ္စဥ္ ၉၂ ျဖစ္တဲ့အတြက္ သူ႔အႏုျမဴထဲမွာ ပ႐ိုတြန္ ၉၂ လံုး၊ အီလက္ထရြန္ ၉၂ လံုးရွိပါတယ္။ ယူေရနီယမ္အိုင္ဆိုတုပ္ေတြထဲမွာ သဘာဝအတိုင္း ေျမႀကီးထဲကေန အမ်ားဆံုးတူးေဖာ္ရရွိတာက ယူေရနီ ယမ္ ၂၃၈ (ႏ်ဴထရြန္ ၁၄၆ လံုး) ျဖစ္ၿပီး သဘာဝ ယူေရနီယမ္ စုစုေပါင္းရဲ႕ ၉၉.၂၈၄ ရာခိုင္ႏႈန္းရွိပါတယ္။ ယူေရနီယမ္ ၂၃၅ (ႏ်ဴထရြန္ ၁၄၃ လံုး) ကေတာ့ သဘာဝသတၱဳ႐ိုင္းထဲမွာ ၀.၇၁၁ ရာခိုင္ႏႈန္းဘဲ ပါဝင္ပါတယ္။

၂၃၅ ျဖစ္ျဖစ္ ၂၃၈ ျဖစ္ျဖစ္ ယူေရနီယမ္ မွန္ရင္ သတၱဳ႐ိုင္းေတြကလည္း ေရဒီယိုဓာတ္ႂကြတဲ့အတြက္ သတၱဳတြင္းတူး အလုပ္သမားေတြ၊ သယ္ယူ ပို႔ေဆာင္ ကိုင္တြယ္ရတဲ့ အလုပ္သမားေတြ၊ စစ္သည္ေတြ အတြက္ အႏၱရာယ္ႀကီးလွပါတယ္။ အႏုျမဴဗံုးလုပ္တဲ့အခါ ယူေရနီယမ္ ၂၃၅ ကိုသံုးရပါတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ယူေရနီယမ္ ၂၃၈ ကို ပလူတုိနီယမ္ ျဖစ္ေအာင္ေျပာင္းလဲၿပီး သံုးႏိုင္ပါတယ္။ (ဟီ႐ိုးရွီးမားမွာခ်တဲ့ အႏုျမဴဗံုးဟာ ယူေရနီယမ္ ၂၃၅ နဲ႔လုပ္တာျဖစ္ၿပီး နဂါစကီမွာ ခ်တဲ့ အႏုျမဴဗံုးကေတာ့ ပလူတိုနီယမ္ နဲ႔လုပ္တာျဖစ္ပါတယ္။) ဒါေပမဲ့ ဒီဒုတိယနည္းအတြက္ ပလူတိုနီယမ္ကို အႏုျမဴ ဓာတ္ေပါင္းဖိုနဲ႔ ထုတ္လုပ္ရတာျဖစ္လို႔ ခက္ခဲၿပီး အဆင့္ျမင့္ပါတယ္။ တန္ဖိုးလည္းႀကီးပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အႏုျမဴဗံုးကို ေပါေခ်ာင္ေကာင္း ရခ်င္တဲ့ အာဏာရွင္စနစ္ထြန္းကားရာ နည္းပညာ အဆင့္နိမ့္ဖြံ႔ၿဖိဳးဆဲ တိုင္းျပည္ေတြကေတာ့ စစခ်င္းမွာ ယူေရနီယမ္ ၂၃၅ ကတဆင့္ အႏုျမဴဗံုးကို အဓိကထုတ္လုပ္ၿပီး တခ်ိန္တည္းမွာ ပလူတိုနီယမ္ကိုလည္း ခိုးလုပ္ႏိုင္ေအာင္ အႏုျမဴဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ ႀကိဳးစားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အႏုျမဴဓာတ္ေပါင္းဖို တည္ေဆာက္ဖို႔ျဖစ္ေစ၊ အႏုျမဴဗံုးလုပ္ဖို႔ျဖစ္ေစ အစကနဦးအေနနဲ႔ ယူေရနီယမ္ ၂၃၅ ထုတ္လုပ္ဖို႔ ႀကိဳးပမ္းရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သဘာဝသတၱဳ႐ိုင္းထဲကေန အင္မတန္အခ်ဳိးအစားနည္းနည္းဘဲပါတဲ့ ယူေရ နီယမ္ ၂၃၅ ကို စုယူႏိုင္ဖို႔အတြက္ နည္းလမ္း အမ်ဳိးမ်ဳိးရွိတဲ့ အနက္ အထိေရာက္ဆံုး အသံုးအမ်ားဆံုးနဲ႔ စရိတ္အသက္သာ ဆံုးကေတာ့ ဗဟိုခြာအားစက္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။

ဗဟိုခြာအား Centrifuge ရဲ႕ သေဘာတရားကေတာ့ ေရႊက်င္ရာမွာ အေလးဆမတူတဲ့ သဲေတြ ေက်ာက္ေတြနဲ႔ ေရႊကို စေကာဝိုင္း ဝိုင္းၿပီး ခြဲထုတ္ရသလိုပါဘဲ။ ေဆး႐ံုေတြမွာလည္း ေသြးစစ္ရာမွာ ေသြးထဲပါတဲ့ အမႈန္အမႊားအမ်ဳိးမ်ဳိးကို ခြဲျခားႏိုင္ဖို႔ ဖန္ႁပြန္ေတြထဲထည့္ၿပီး ဗဟိုခြာအားစက္ထဲထည့္ လွည့္ရ ပါတယ္။ အေလးဆ နည္းနည္းေလးဘဲ (၁.၂၆ ရာခိုင္ႏႈန္း)ကြာတဲ့ (၂၃၈) နဲ႔ ၂၃၅ ႏွစ္မ်ဳိးေရာေနတာကိုက်ေတာ့ လက္နဲ႔ စေကာဝိုင္းတာထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာ ျမန္တဲ့စက္နဲ႔ ေမႊ႔လိုက္တဲ့အခါ ပိုေပါ့တဲ့ ၂၃၅ က အေပၚမွာ သို႔မဟုတ္ အလယ္မွာ လာစုပါတယ္။ သဘာဝသတၱဳမႈန္ေတြထဲမွာ ၀.၇ ရာခုိင္ႏႈန္းဘဲပါတဲ့ ၂၃၅ ကို မ်ားမ်ားရဖို႔ ယူေရနီယမ္ဓာတ္ေငြ႔ေတြကို ဆလင္ဒါႁပြန္လံုးရွည္ႀကီးေတြထဲထည့္ၿပီး လွည့္တဲ့အခါ ၂၃၈ က ႁပြန္လံုးေဘးမွာကပ္ၿပီး ၂၃၅ ေတြက အလယ္မွာ လာစုပါတယ္။

အလယ္မွာစုေနတဲ့ ၂၃၅ ေတြကို ပိုက္ေတြနဲ႔ စုတ္ထုတ္ၿပီး ေနာက္ထပ္ ႁပြန္လံုးရွည္ေတြထဲလႊတ္၊ ဗဟိုခြာအားနည္းနဲ႔ ထပ္ခါထပ္ခါ စစ္ထုတ္စုယူရပါတယ္။ အႏုျမဴဓာတ္ေပါင္းဖိုမွာ သံုးဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ၂၃၅ ငါးရာခုိင္ႏႈန္းေလာက္အထိ ျဖစ္လာရင္ သံုးလို႔ရၿပီး အႏုျမဴလက္နက္ထုတ္လုပ္ဖို႔ဆိုရင္ေတာ့ ၂၃၅ ကိုးဆယ္ ရာခိုင္ႏႈန္းေက်ာ္ အထိ သန္႔စင္ဖို႔ လိုတဲ့အတြက္ ဗဟို ခြာအား ဆလင္ဒါႁပြန္လံုးေတြ ေထာင္နဲ႔ခ်ီလိုတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ဗဟိုခြာအားစက္႐ံုေတြမွာ ႁပြန္လံုးရွည္ႀကီးေတြ အတြဲလိုက္ အစုလိုက္ အစဥ္လိုက္ ေထာင္နဲ႔ခ်ီ တပ္ဆင္ထားရတဲ့အတြက္ သိသာျမင္သာတဲ့ စက္႐ံုအက်ယ္ႀကီးေတြ တည္ေဆာက္ ရပါတယ္။

ဒီဗဟိုခြာအားစက္႐ံု မရွိရင္ အႏုျမဴဗံုး ဘယ္လိုမွ မထုတ္လုပ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေတြလုပ္ဖို႔အတြက္ ပထမဆံုးအဆင့္မွာ သတၱဳတြင္းကတူးေဖာ္ရလာတဲ့ ယူေရနီယမ္ ေျမသားအ႐ိုင္းကို ႀကိတ္ခြဲ ၿပီး ဓာတုေဗဒနည္းနဲ႔ သန္႔စင္ အရည္ေဖ်ာ္ အေျခာက္ခံလိုက္တဲ့အခါ 'အဝါေရာင္ကိတ္မုန္႔' Yellow Cake လို႔ လူသိမ်ားတဲ့ ဒုတိယဆင့္သတၱဳ႐ိုင္း ျဖစ္လာပါတယ္။ ဒါကို ေနာက္တခါ အက္ဆစ္၊ ဇဝက္သာ၊ ဟုိက္ၿဒိဳဂ်င္၊ ေအာက္ဆီဂ်င္တို႔နဲ႔ အဆင့္ဆင့္ဓာတ္ျပဳေစတဲ့အခါ ေနာက္ဆံုးမွာ ယူေရနီယမ္ဟက္ဆာဖလို႐ိုဒ္ဓာတ္ေငြ႔ ရပါတယ္။

အဲဒီ ယူေရနီယမ္ ဓာတ္ေငြ႔ကို ေစာေစာကေျပာတဲ့ ဗဟိုခြာအားႁပြန္လံုးေတြထဲထည့္ၿပီး 'က်င္' ယူရတာျဖစ္ပါတယ္။ အခု သတင္းထြက္တာက သပိတ္က်ဥ္း၊ ေမၿမိဳ႕၊ ၿမိဳင္ နဲ႔ ပြင့္ျဖဴ ဘက္မွာ ႏ်ဴကလီးယားစက္႐ံုေတြ ေဆာက္ေနတယ္လို႔ သတင္းေတြထြက္ေနပါတယ္။ သပိတ္က်ဥ္းစက္႐ံုကေတာ့ တပ္မေတာ္ သိပၸံနဲ႔ သုေတသန နည္းပညာတပ္ (သသန) က တာဝန္ယူတဲ့ ယူေရနီယမ္ဟက္ဆာဖလို႐ိုဒ္ ဓာတ္ေငြ႔အဆင့္အထိ ထုတ္လုပ္တဲ့ ယူေရနီယမ္သန္႔စင္စက္႐ံု ဒါမွမဟုတ္ ေရွ႕ေျပးစမ္းသပ္အဆင့္ Prototype ဗဟိုခြာအားစက္႐ံုလို႔ ခန္႔မွန္းရပါတယ္။

စက္႐ံုအရြယ္အစား ၾကည့္ရတာလည္း ေမၿမိဳ႕ နဲ႔ ၿမိဳင္ စက္႐ံုေတြေလာက္ မႀကီးပါဘူး။ ေမၿမိဳ႕နဲ႔ၿမိဳင္စက္႐ံုေတြ သတင္းမေပၚခင္ကတည္းက သတင္း ထြက္ေနတာျဖစ္လို႔ ေရွ႕ေျပးအဆင့္ Pilot plant လို႔ ယူဆႏိုင္တာျဖစ္ပါတယ္။ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖိုကို သပိတ္က်ဥ္း လို ငလ်င္ေၾကာတည့္တည့္ေပၚ သြားေဆာက္ရင္ေတာ့ နအဖေလာက္ မိုက္မဲတဲ့လူ ရွိမွာမဟုတ္ေတာ့ပါ။ ဒါေပမဲ့ ဗမာျပည္ မွာ ယူေရနီယမ္ အဓိကထြက္တဲ့ေနရာက ရွမ္းျပည္ ေတာင္ုးံံံႀကီးနဲ႔ ဟိုပံုးၾကားက ပင္းပက္သတၱဳတြင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အခု အဲဒီ မွာ ႐ုရွားနဲ႔ေပါင္းၿပီး ယူေရနီယမ္ အႀကီးအက်ယ္တူးဖို႔ လက္ေတြ႔လုပ္ေနပါၿပီ။ ေရရွည္မွာေတာ့ ပင္းပက္ဟာ ယူေရနီယမ္ သတၱဳ႐ိုင္းေျမႀကီးကို သန္႔စင္တဲ့ အဓိကေနရာ ျဖစ္လာပါလိမ့္မယ္။

ဂူဂယ္အတ္သ္ Google Earth ကေနၾကည့္တဲ့အခါ သပိတ္က်ဥ္းဘက္မွာ ထူးျခားတဲ့အေဆာက္အဦ မေတြ႔မိေသး ပါဘူး။ ေမၿမိဳ႕ဘက္မွာေတာ့ ထူးျခားတဲ့ အေဆာက္အဦး ေတြ႔ေနရပါၿပီ။ ေမၿမိဳ႕အေရွ႕ဘက္ ၁၀ မိုင္အကြာ ေနာင္လုိင္ နားမွာတည္ေဆာက္ေနတဲ့ ေပ ၃၀၀ ပတ္လည္ အေဆာက္အဦးႀကီးဟာ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖိုေတာ့ မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူး။ ႏ်ဴကလီးယား ဓာတ္ေပါင္းဖိုေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုက ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါ့အျပင္ ဓာတ္ေပါင္းဖိုဆိုတာ ေရ ေပါေပါမ်ားမ်ား ရႏိုင္တဲ့ေနရာမွာ ေဆာက္ရပါတယ္။

ဒါမွ ဓာတ္ေပါင္းဖိုထဲကထြက္လာတဲ့ အပူဓာတ္ကိုထိန္းႏိုင္မွာျဖစ္သလို တာဘိုင္ ဂ်င္နေရတာ ေတြကိုလည္း ေရေႏြးေငြ႔နဲ႔လည္ပတ္ေစၿပီး လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အား ထုတ္ႏိုင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ျဖစ္ႏိုင္ တာက ယူေရနီယမ္သန္႔စင္တဲ့ ဗဟိုခြာအားစက္႐ံု Centrifuge Plant ဘဲျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အႏုျမဴလက္နက္ လုပ္ငန္းမွာ ဗဟိုခြာအားစက္႐ံု ဆိုတာ အေရးႀကီးအဆင့္ လွ်ဳိ႕ဝွက္အဆင့္ ေရာက္လာၿပီျဖစ္လို႔ ေမၿမိဳ႕လိုတပ္ၿမိဳ႕နားမွာ ေဆာက္တာ အမ်ားႀကီး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။

ႏိုင္ငံတကာက ယူေရနီယမ္သန္႔စင္ေရး ဗဟိုခြာအားစက္႐ံုေတြရဲ႕ ဓာတ္ပံုနဲ႔ ယွဥ္ၾကည့္ပါ။ ေနာက္သတင္းရတဲ့ မေကြးတုိင္း ၿမိဳင္ၿမိဳ႕နယ္ ႏွမ္းစားက်င္း ေဒသ ဘက္က လွ်ဳိႀကီးကို တူးထုတ္ခ်ဲ႕ထြင္ၿပီး ေဆာက္ထားတဲ့ စက္႐ံုကို Google Earth မွာ ရွာမေတြ႔ေသးေပမဲ့ ဓာတ္ပံုမွာေတြ႔ရတာကေတာ့ ေနာင္လုိင္ စက္႐ံုလိုမ်ဳိး ဗဟိုခြာအား စက္႐ံုျဖစ္ဖို႔မ်ားပါတယ္။ ေနာင္လိုင္စက္႐ံုနဲ႔ပံုစံတူ ေပ ၃၀၀ ပတ္လည္ စက္႐ံုႀကီးျဖစ္ပါတယ္။ ေနာင္လိုင္စက္႐ံုက အိုင္ေအ အီးေအ အစစ္ေဆးခံမယ့္ (၂၃၅ ငါးရာခိုင္ႏႈန္းအထိဘဲ ထုတ္မယ့္) စက္႐ံုျဖစ္ၿပီး ၿမိဳင္စက္႐ံုကေတာ့ အိုင္ေအအီးေအ အသိ မခံတဲ့ (၂၃၅ ကိုးဆယ္ရာခုိင္ႏႈန္း အထိ ထုတ္မယ့္) စက္႐ံု ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္။ ေ-ာက္သံုးမက်တဲ့နအဖပီပီ စက္႐ံုကိုေတာ့ ေတာ္႐ံုတန္႐ံု မေတြ႔ႏိုင္၊ ေလယာဥ္ဗံုးၾကဲလို႔ မလြယ္ႏုိင္တဲ့ ေတာင္ေပၚလွ်ဳိထဲ လွ်ဳိ႕ဝွက္ေဆာက္ေနၿပီး စက္႐ံုဆီသြားတဲ့ ကားလမ္းကိုေတာ့ ေလးလမ္းသြားလမ္းမႀကီးနီးနီး ျဖဴးေနေအာင္ ေဖာက္ထားပါတယ္။

ေတာင္ေတြၿဖိဳၿပီး လွ်ဳိႀကီးကိုတူးခ်ဲ႕ ရာမွာ ေသခဲ့ရတဲ့ အလုပ္သမားေတြ၊ ရြာသားေတြလည္း မနည္းပါဘူး။ ဒီေနရာမွာ အေရးပါတဲ့ျပႆနာတခုက နအဖ ဗဟိုခြာအားစက္႐ံုအတြက္ ေထာင္နဲ႔ေသာင္းနဲ႔ခ်ီတဲ့ ဆလင္ဒါ ႁပြန္လံုးရွည္ေတြကို ဘယ္သူကေရာင္းေပးသလဲ ဆိုတဲ့အခ်က္ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီဆလင္ဒါေတြကို ေတြ႔ကရာ ဒန္အိုးဒန္ခြက္ေတြနဲ႔ လုပ္လို႔မရပါဘူး။ သီးသန္႔ ထုတ္လုပ္ထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ေရာင္းေပးတဲ့ႏိုင္ငံ၊ ေရာင္းေပးတဲ့ကုမၸဏီဟာ ႏိုင္ငံတကာ စည္းမ်ဥ္းေတြ ကုလသမဂၢ ကန္႔သတ္ခ်က္ေတြကို လံုးဝေဖာက္ဖ်က္တာျဖစ္တဲ့အတြက္ ေမွာင္ခိုေရာင္းသူေတြကို ႏိုင္ငံ တကာက ေဖာ္ထုတ္ အေရးယူရမွာ ျဖစ္သလို မေရာင္းရေသးရင္လည္း မေရာင္းႏိုင္ေအာင္ ပိတ္ပင္တားျမစ္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ေျမာက္ကိုးရီးယားကသေဘၤာ ဗမာျပည္ကိုသြားမွာကို ေတာက္ေလွ်ာက္ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့အတြက္ ကိုးရီးယား သေဘၤာ၊ ဗမာသေဘၤာေတြ မသံုးဘဲ အိႏၵိယ၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ႏိုင္ဂ်ီးရီးယားလို ပိုက္ဆံရၿပီးေရာ ဆိုတဲ့ တတိယႏိုင္ငံတခုရဲ႕ သေဘၤာေတြနဲ႔လည္း သယ္မယ့္ အလားအလာ ရွိေနပါတယ္။ အႏၱရာယ္ႀကီးလွတဲ့ ႏ်ဴကလီးယားဓာတ္ေပါင္းဖိုကိုေတာ့ လူေနထူထပ္တဲ့ ေမၿမိဳ႕မွာျဖစ္ေစ၊ ေက်ာက္ဆည္မွာ ျဖစ္ေစ၊ ၾကပ္ေျပးေနျပည္ေတာ္မွာျဖစ္ေစ ေဆာက္မယ္မထင္ပါ။ ဖင္ခြထိုင္တယ္ ဆိုတဲ့စကားလံုးရဲ႕ လံုးခ်င္းအဓိပၸာယ္ အတိ အက်အတိုင္း အႏုျမဴဗံုးကို literally တကယ္ဖင္ခြ ထုိင္ေနေလာက္ေအာင္ မိုက္မဲရင္လည္း အုပ္ခ်ဳပ္ေရး စြမ္းရည္ညံ့ဖ်င္း လေဘာ္က်လွတဲ့နအဖေတြ ျမန္ျမန္ ကမၻာေျမေပၚက ေပ်ာက္သြားဖို႔ လြယ္သြားပါလိမ့္မယ္။

မေကြးတိုင္း ပြင့္ျဖဴၿမိဳ႕နယ္မွာေဆာက္ေနတဲ့ စက္႐ံုကေတာ့ ႐ုရွားကဝယ္တဲ့ (အိုင္ေအအီးေအ အစစ္ေဆးခံမယ့္) အႏုျမဴဓာတ္ေပါင္းဖို ထားဖို႔လို႔ ယူဆရပါတယ္။ အခုထိေတာ့ ႐ုရွားက ဗမာျပည္ကို ပို႔လိုက္တဲ့သတင္း မၾကားမိေသးပါဘူး။ ငဖဲၿမိဳ႕နယ္ထဲက ကပစ-၁၄ စက္႐ံုကေတာ့ ေျမာက္ကိုးရီးယားက ဝယ္မယ့္ (အိုင္ေအအီးေအ အသိမခံတဲ့) အႏုျမဴ ဓာတ္ေပါင္းဖို ထားဖို႔ ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ ငဖဲေျမာက္ဖက္ ေစတုတၱရာမွာေတာ့ အႏုျမဴဗံုးကို ဒံုးက်ည္ထိပ္ဖူးအျဖစ္ ထုတ္လုပ္ဖို႔ ကပစ-၂၀ စက္႐ံု တည္ေဆာက္ေနပါတယ္။ ဒါေတြကိုလည္း Google Earth မွာ မေတြ႔ေသးပါဘူး။

ပြင့္ျဖဴ၊ ငဖဲ၊ ေစတုတၱရာ နယ္ခ်င္းစပ္ေနတဲ့အတြက္ ဒီစက္႐ံုေတြဟာ တဆက္တစပ္တည္းလည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို ပံုမွား႐ိုက္ဖို႔လည္း ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ (Google Earth မွာ ၿမိဳင္၊ ငဖဲ၊ ေစတုတၱရာ၊ ပြင့္ျဖဴ၊ ၿမိဳ႕သစ္ နယ္ေျမေတြကို ေမၿမိဳ႕လို အေသးစိတ္ျပတဲ့အခါ ေျပးမလြတ္ ေတြ႔ႏိုင္မွာပါ။) နအဖဟာ ႏ်ဴကလီးယားနဲ႔ ဆက္စပ္ပတ္သက္တဲ့ စက္႐ံုေတြ အေဆာက္အဦေတြအားလံုးကိုလည္း ေျမေအာက္မွာ မလုပ္ႏိုင္ေသးပါ။ လက္ရွိ ဥမင္လိႈင္ေခါင္းေတြဟာ အမိန္႔ေပး ကြပ္ကဲေရး စခန္းေတြ Command post၊ ခိုလႈံရာစခန္းေတြ Bomb Shelter နဲ႔ သာမန္ ခဲယမ္း ရိကၡာေထာက္စခန္းေတြ Logistic depot ဘဲျဖစ္ၿပီး (ဒံုးပ်ံေတြ ထားႏုိင္တဲ့) အႀကီးစား ေျမေအာက္ သိုေလွာင္႐ံု နဲ႔ ေျမေအာက္ ထုတ္လုပ္ေရးဌာနေတြ မေဆာက္ရေသးပါ။ မၾကာခင္ကာလအတြင္း ေဆာက္လာ ႏိုင္စရာလည္း ရွိေနပါတယ္။

နအဖ မွာ အႏုျမဴဗံုးတင္ၿပီး ဘန္ေကာက္နဲ႔ ဒါကာကို ဗံုးသြားၾကဲႏိုင္မယ့္ (ရန္သူပစ္ခ်တာ မခံရႏိုင္မယ့္) ေခတ္မွီစစ္ေလယာဥ္ မရွိပါ။ ကိုးကန္႔ၿငိမ္းအဖြဲ႔နဲ႔ တင္းမာမႈျဖစ္ၿပီးေနာက္ F-7 ေလယာဥ္ေတြကို ခါတိုင္းပံုမွန္ေလ့က်င့္ ပ်ံသန္းမႈထက္ အင္အားႏွစ္ဆတိုး ပ်ံသန္းခ်ိန္ႏွစ္ဆတိုး ပ်ံသန္းအင္အား ျပခိုင္းတဲ့အခါ စစ္ေလယာဥ္တစ္စီး ရႊံ႕ဗြက္ထဲ ေခါင္းစိုက္သြားလို႔ က်န္တဲ့ေလယာဥ္မွဴးေတြ ဘယ္သူမွ တ႐ုတ္ေလယာဥ္ မေမာင္းရဲေတာ့ဘဲ ခြင့္မဲ့ပ်က္ကြက္ ျဖစ္ကုန္ၾကပါတယ္။

ဒီလိုဒိတ္ကုန္ေနတဲ့ တ႐ုတ္လုပ္ စစ္ေလယာဥ္အေဟာင္း အစုတ္ေတြ၊ ဒိတ္ကုန္ခါနီး ႐ုရွား စစ္ေလယာဥ္ေတြက ဗံုးၾကဲေလယာဥ္လည္းမဟုတ္လို႔ အႏုျမဴ လက္နက္ကို အသံုးခ်ခ်င္ရင္ တာေဝးပစ္ဒံုးပ်ံ ရွိဖို႔လိုပါတယ္။ အႏုျမဴလက္နက္ ပိုင္ထားၿပီးျဖစ္တဲ့ ေျမာက္ကိုးရီးယား၊ အိႏၵိယ၊ ပါကစၥတန္တို႔ေတာင္ အခုထိ ဒံုးပ်ံနည္းပညာကို ေကာင္းေကာင္း မပိုင္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ခဏခဏ စမ္းသပ္ေနရဆဲ အလြဲလြဲအေခ်ာ္ေခ်ာ္ျဖစ္ေနဆဲျဖစ္ပါတယ္။ အႏုျမဴလက္နက္ မလုပ္ေသးတဲ့ အင္မတန္ တိုးတက္ဖြံ႔ၿဖိဳးတဲ့ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံေတာင္ ဒံုးပ်ံနည္းပညာမွာ နိမ့္ေနဆဲ ျဖစ္ပါတယ္။

လက္နက္ေစ်းကြက္မွာ ေရာင္းတဲ့ ဒံုးပ်ံေတြက တာေဝးလည္းမရ၊ အႏုျမဴထိပ္ဖူး တပ္ဆင္ႏုိင္ေလာက္ေအာင္လည္း အဆင့္မျမင့္သလို ပစ္မွတ္တိက်မႈပိုင္း မွာလည္း မေကာင္းသူထိပ္ ေကာင္းသူ ထိပ္သေဘာဘဲ ရွိပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ နအဖဟာ အဲဒီဒံုးပ်ံေတြကိုဝယ္၊ သုေတသနလုပ္ၿပီး တာေဝးပစ္ ဒံုးပ်ံ ျဖစ္ေအာင္ အဆင့္ျမႇင့္ဖို႔ လုပ္ရပါတယ္။ ဒီအတြက္ မေကြးတိုင္း အထက္မင္းလွ မွာရွိတဲ့ ကပစ-၁၀ စက္႐ံုနဲ႔ ေတာင္တြင္းႀကီးၿမိဳ႕နယ္ ၿမိဳ႕သစ္နားက ကပစ-၁၅ စက္႐ံုမွာ ေျမာက္ကိုးရီးယား အကူအညီနဲ႔ ႀကိဳးစားေနပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အားလံုးသိၾကတဲ့အတိုင္း နအဖလို အရည္အခ်င္းမ်ဳိးနဲ႔ဆိုရင္ အႏုျမဴဘဲျဖစ္ျဖစ္ တာေဝးပစ္ဒံုးပ်ံဘဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်ာႏိုဘိုင္လ္ ထက္ပိုဆိုးမယ့္ အလားအလာ၊ "ေရွ႕ ၄ ေနာက္ ၆ ငါပါ ၁၁ ေယာက္" ျဖစ္ဖို႔ အလားအလာဘဲ မ်ားပါတယ္။ ႏ်ဴကလီးယား မျဖစ္ဘဲ (အ) ႏူ ကလီးယားဘဲ ျဖစ္သြားပါလိမ့္မယ္။

< Prev		Next >