စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားခင္ဗ်ား။

တ႐ုတ္ – ျမန္မာ နယ္စပ္တေနရာမွ ေပးပို႔လာတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရးအရာရွိေဟာင္း တစ္ဦးရဲ ႔ ေဆာင္းပါးကို ကြ်န္ေတာ္ ကိုဖိုးတရုတ္မွ စာဖတ္သူမ်ားအား တင္ျပေပးလိုက္ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ နအဖက အမ်ိဳးသား ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႔ကို သူတုိ႔ မသိလုိက္ရဘဲ အမ်ိဳးသား ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႔က ႏိုင္ငံေရး သမားမ်ားအား လုပ္ခ်င္သလို လုပ္ေနတယ္လို႔ စြပ္စြဲထားခ်က္အေပၚ အေၾကာင္းသိ အတြင္းသိ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိေဟာင္း တစ္ေယာက္က ျပည္သူမ်ားထံ အျဖစ္မွန္ကို တင္ျပေပးထားတာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔ ဒီမုိကေရစီ ဘက္ေတာ္သားမ်ား အေနနဲ႔ အေၾကာင္းအရာ စံုစံုလင္လင္ သိရွိဗဟုသုတ ရရွိႏုိင္ေစရန္ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ အခုလုိ ေဆာင္းပါးေရးသား ေပးပို႔လာတဲ့ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိေဟာင္း ေစတမန္အား ကြ်န္ေတာ္ ကိုဖုိးတရုတ္မွ အထူးေက်းဇူး တင္ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ား။

 

ေထာက္လွမ္းေရး တေစၧအေျခာက္ခံ ေနရသူမ်ား

ေဆာင္းပါးရွင္ – ေစတမန္ (ျပည္တြင္းမွ ေထာက္လွမ္းေရး အရာရွိေဟာင္း တစ္ဦး)

နိဒါန္း

၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွသည္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္တာ ကာလအထိ စစ္တပ္ ႀကီးစုိးမင္းမူေရးကုိ က်ားကန္ေပးခဲ့ေသာ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ဇာတ္သိမ္း မလွျခင္း၏ ေနာက္ကြယ္မွ ျဖစ္ရပ္ျဖစ္စဥ္မ်ားကုိ ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ အမ်ားျပည္သူ စိတ္၀င္စားခဲ့ျခင္း၊ ယေန႕ထက္တုိင္ေအာင္ စိတ္၀င္စားေနျခင္းမွာ လက္ရွိ အာဏာခ်ဳပ္ကုိင္ဆဲ စစ္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ားအတြက္ မျငင္းႏုိင္ေသာ ျပႆနာတစ္ရပ္ဟုဆုိပါလွ်င္……။

တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ကုိ က်ဴပင္ခုတ္ က်ဴငုတ္မက်န္ ေျမလွန္ပစ္ခဲ့ေသာ္လည္း အတြင္းသိမ်ား အေနျဖင့္ လက္ရွိ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီးပုိင္း မ်ားကုိ ေထာက္လွမ္းေရး တေစၧအေျခာက္ခံေနရျခင္းဟု ဆုိရျခင္းသည္ ၄င္းစစ္အုပ္စု ထိပ္သီးပုိင္း၏ သမုိင္းတြင္ ေဖ်ာက္ဖ်က္မရေသာ အမွားမ်ား က်ဴးလြန္မႈ အတြက္ ေပးဆပ္ေနရမႈ တစ္ခုသာလွ်င္ ျဖစ္ေၾကာင္း ဦးစြာ ေျပာၾကားလိုပါသည္။

န၀တ၊ နအဖေခတ္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႔ ဆုိသည္မွာ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ညႊန္ၾကား ေရးမွဴး႐ုံး စစ္မဟာဗ်ဴဟာ ေလ့လာေရး႐ုံး၊ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ဌာနခ်ဳပ္႐ုံး ဆုိေသာ အမည္ အမ်ဳိးမ်ဳိးခံသည့္ စစ္ေထာက္လွမ္းေရး ယႏၱယား၏ ထိန္းခ်ဳပ္ကြပ္ကဲမႈ ေနာက္ကြယ္တြင္ အသက္၀င္ေနရေသာ ျပည္ထဲေရး လက္ေအာက္ခံ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားျဖင့္ စုဖြဲ႕ထားသည့္ စစ္အာဏာရွင္စနစ္၏ ႏွိပ္ကြပ္ေရး လက္ကုိင္တုတ္ အဖြဲ႕ပင္ ျဖစ္သည္။

မဆလေခတ္လက္က်န္ ဥပေဒအရေျပာလွ်င္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ အမ်ဳိးသားေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ ဥကၠဌျဖစ္သည္။ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီးသည္ အတြင္းေရးမွဴး ျဖစ္သည္။ အာဏာသိမ္းစစ္အစုိးရတြင္ ဖြဲ႔စည္းပုံအရ သမၼတ မရွိသည့္အတြက္ န၀တ-နအဖ ဥကၠဌ (တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္) သည္ အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕၏ ဥကၠဌဟုပင္ သတ္မွတ္ရမည္ ျဖစ္သည္။ အမွန္တကယ္လည္း ထုိသေဘာပင္ ျဖစ္သည္။ ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး အပုိင္းကတင္ျပသည့္ အေရးယူရန္ အေျခအေန တစ္ရပ္ကုိျဖစ္ေစ၊ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးက တင္ျပသည့္ အေရးယူရန္ အေျခအေန တစ္ရပ္ကုိ ျဖစ္ေစ ေနာက္ဆုံး အဆုံးအျဖတ္ ေပးရသည္မွာ အာဏာသိမ္းေခါင္းေဆာင္ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္ပင္ ျဖစ္သည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္မွသည္ ၂၀၀၄ ခုႏွစ္ကာလတစ္ေလွ်ာက္ ျပည္တြင္းႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားအား ျဖဳိခြင္းရာတြင္ လည္းေကာင္း၊ အာဏာခ်ဳပ္ကုိင္ဆဲ ထိပ္သီးပုိင္း အခ်င္းခ်င္း ျဖဳတ္၊ထုတ္၊ရွင္း လုပ္ရာတြင္ လည္းေကာင္း အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕သည္ ဥပေဒေၾကာင္းအရ တရားစီရင္ႏုိင္ရန္ အမႈတည္ေဆာက္ေပးရေသာ တပ္အေခၚ စစ္ဦးစီးရံုးအဖြဲ႔ (သုိ႔မဟုတ္) ရံုး Staff အဖြဲ႔သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။

ဥပမာ- ၁၉၈၉ ခုႏွစ္က ၁၉၉၀ျပည့္ႏွစ္ ေရြးေကာက္ပြဲမသမာမႈ ႀကဳိတင္ အခင္းအက်င္းအျဖစ္ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ ေခါင္းေဆာင္ပုိင္းမ်ားကုိ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္း ၿဖဳိခြင္းရာတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ဦးတင္ဦး အပါအ၀င္ အျခား အေရးႀကီး တာ၀န္ရွိသူမ်ားကုိ အဓိကပစ္မွတ္ အျဖစ္ ပစ္မွတ္ အဆင့္ သတ္မွတ္အေရးယူ ခဲ့ျခင္းသည္္ ထုိစဥ္က တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴး၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႕၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုတည္း (သုိ႔မဟုတ္) ထုိစဥ္က ျပည္ထဲေရး၀န္ႀကီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ဘုန္းျမင့္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ တစ္ခုတည္းျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ခဲ့သည္ မဟုတ္ပါ။ အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္သာလွ်င္ျဖစ္သည္။

ဤသုိ႔ဆုိပါလွ်င္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္ ေနာက္ပုိင္း အမ်ဳိးသား ေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕မွ အေရးယူေဆာင္ရြက္ခဲ့မႈ ကိစၥ အရပ္ရပ္ ႏွင့္ပတ္သက္၍မူ တာ၀န္ အရွိဆုံးလူမွာ ဒုတိယေျမာက္ အာဏာသိမ္း ေခါင္းေဆာင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊမွ တစ္ပါး အျခား မည္သူမွ မျဖစ္ႏုိင္ေပ။ သုိ႔ပါလ်က္ ႏုိင္ငံေတာ္အတြင္း ျဖစ္ပ်က္ခဲ့သမွ်ေသာ တရားလက္လြတ္မႈမ်ား၊ ဖိႏွိပ္ရက္စက္မႈမ်ား အလုံးစုံကုိ အမ်ဳိးသားေထာက္လွမ္းေရးအဖြဲ႕ႏွင့္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႔ တုိ႔အေပၚ အျပစ္ပုံခ်ကာ ျပည္ဖုံးကားခ် လုိက္ျခင္းသည္ ႏုိင္ငံတကာႏွင့္ အမ်ားျပည္သူမ်ားကုိ မ်က္လွည့္ျပလုိက္ေသာ ယုတၱိမဲ့သည့္ လွည့္စားမႈ တစ္ခုသာလွ်င္ ျဖစ္ေပသည္။

အာဏာခ်ဳပ္ကုိင္ဆဲ စစ္အုပ္စု ထိပ္သီးပုိင္းအတြက္ အာဏာခြဲေ၀မႈ ပုံစံဟန္ခ်က္ပ်က္လာျခင္း၊ ျပည္တြင္း ႏုိင္ငံေရး ကစားကြက္ ေရြ႔ကြက္ျဖစ္လာေတာ့မည့္ အေနအထားသုိ႕ ဦးတည္လာျခင္းတုိ႕ေၾကာင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အမာခံ အုပ္စုႏွင့္ ၄င္းကုိမလြန္ဆန္ႏုိင္ေသာ အုပ္စုတုိ႕က စနစ္မက်ေသာ ဖ်က္သိမ္းမႈနည္းလမ္းကုိ ႀကံမိႀကံရာ ႀကံကာ ရန္ကုန္တုိင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္တုိင္းမွဴး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျမင့္ေဆြ ဦးစီးေသာ တပ္မ်ားျဖင့္ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ဌာနခ်ဳပ္ရုံးကုိ စီးနင္းသိမ္းပုိက္ ဖမ္းဆီးအေရးယူမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ေစ ခဲ့ျခင္းသာျဖစ္သည္။

ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊ၏ အမာခံအုပ္စုႏွင့္္ ၄င္း၏ၾသဇာကုိ မလြန္ဆန္ႏုိင္ဘဲ ေထာက္လွမ္းေရးကို မုန္တီးေနသည့္ ဒုဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေမာင္ေအး၏ အုပ္စုႏွစ္ခုက ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔အား ဖယ္ရွားကာ ၄င္း၏ ေထာက္လွမ္းေရး ကြန္ရက္ႀကီး တစ္ခုလုံးအား ဖ်က္သိမ္းရန္ လြယ္လင့္တကူ ထုိသုိ႔ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ ခ်ႏုိင္ေအာင္ အဓိက ပုိ႕က်ည္ထုိးေပးခဲ့သူမ်ားမွာ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ဌာနခ်ဳပ္ရုံးမွ ဒုတိယတပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေက်ာ္၀င္းႏွင့္ ဌာနမွဴး ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္လွေမာင္ တုိ႔ပင္ျဖစ္သည္။

တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးဌာနခ်ဳပ္ရုံးကုိ စီးနင္းသိမ္းပုိက္ၿပီး ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႔ႏွင့္ အျခားဌာနႀကီးမွဴး ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္ မ်ားကုိ ဖမ္းဆီးၿပီးခ်ိန္အထိ ထုိျဖစ္ရပ္ကုိ ရန္ကုန္တုိင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္ တုိင္းမွဴး ႏွင့္ တပ္မ(၁၁)တပ္မမွဴး တုိ႔မွတစ္ပါး အျခား တုိင္းမွဴး၊ တပ္မမွဴး၊ စကခမွဴးမ်ားႏွင့္ စစ္ရုံးရွိ ေရခ်ဳပ္၊ ေလခ်ဳပ္ အပါအ၀င္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မသိခဲ့ျခင္းသည္ ပိရိေသသပ္မႈေၾကာင့္မဟုတ္ပါ။ အလစ္အငုိက္ ခံလုိက္ရျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။

၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပုိင္း တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴးရုံးအား ဖြဲ႕စည္းပုံျပင္ဆင္ျခင္း၊ အင္အား တုိးခ်ဲ႕ျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္လာၿပီးေနာက္ အာဏာသိမ္း စစ္အုပ္စုအတြင္း ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ခင္ညြန္႔အား စစ္ဘက္ရာထူး ဗုိလ္ခ်ဳပ္၊ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရာထူးမ်ားအျပင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ရာထူး အဆင့္အထိ တုိးျမႇင့္ေပး ရေလာက္ေအာင္ မည္သုိ႔ေသာ ေနာက္ခံ အေၾကာင္းတရားမ်ား ရွိခဲ့သနည္း…..။

ေနရာ ယူခဲ့ျခင္းလား၊ ေနရာ ရခဲ့ျခင္းလား

အကယ္၍သာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညြန္႕အေနျဖင့္ အာဏာကုိမက္ေမာခဲ့လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ တုိင္းျပည္ႏွင့္တပ္မေတာ္ အေပၚ ကုိယ္က်ဳိးႏွင့္ယွဥ္၍ ၾကည့္ခဲ့လွ်င္ျဖစ္ေစ၊ ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အလွည့္အေျပာင္းတြင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ အေရးပါမႈကုိ အမွန္အတုိင္း တြက္ဆႏုိင္ခဲ့လွ်င္ျဖစ္ေစ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေစာေမာင္ လက္၀ယ္မွ အာဏာကုိ လက္ရွိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊလႊဲေျပာင္း လက္ခံႏုိင္စရာ အေျခအေနသည္ ၁၉၉၂ ခုႏွစ္၀န္းက်င္ကတည္းက ေပ်ာက္ပ်က္ သြားႏုိင္ပါသည္။

အဘယ္ေၾကာင့္နည္း၊ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး ေစာေမာင္၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မ်ား၊ အမိန္႔မ်ား ပုံမွန္မဟုတ္ေတာ့သည္ကုိ ၿပီးစြာ ပထမ ရိပ္စား မိလာသူမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔သာလွ်င္ ျဖစ္သည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးေစာေမာင္၏ ပုံမွန္ မဟုတ္ေသာ ဆုံးျဖတ္ခ်က္ႏွင့္ အမိန္႔စီးဆင္းမႈကုိ အခြင့္ေကာင္းယူကာ ႏုိင္ငံေတာ္ အာဏာ တစ္ရပ္လုံးကုိ ျဖတ္လမ္းနည္းျဖင့္ ရယူႏုိင္ေသာ အားသာခ်က္သည္ ထုိစဥ္က ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔ကုိ ေခ်ာင္ပိတ္မြန္းက်ပ္ ေစခဲ့ဖူးေၾကာင္း ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔ ကုိယ္တုိင္က တစ္ေနရာရာတြင္ တစ္စုံတစ္ေယာက္ကုိ ထုတ္ေဖာ္ဖြင့္ဟ ၀န္ခံ ခဲ့ဖူးပါသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႔ႏွင့္အတူ ႏုိင္ငံေရးအက်ပ္အတည္း၊ အ႐ႈပ္အရွင္းမ်ားကုိ ေျဖရွင္းေပးခဲ့ရဖူးသူ လက္ေအာက္ ငယ္သား တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔၏ ႏုိင္ငံေရးသမားမ်ားေပၚ အျမင္သည္ ၁၉၉၂ ေနာက္ပုိင္းတြင္ စတင္ေပ်ာ့ေျပာင္းလာေၾကာင္းကုိ ရိပ္စားမိလာခဲ့သည့္အျပင္ အျခားေသာ အာဏာသိမ္း စစ္ေခါင္းေဆာင္မ်ား၏ ကြယ္ရာတြင္ ထုတ္ေဖာ္ေျပာဆုိေလ့ရွိေသာ ဒီလူေတြ ႏုိင္ငံေရးနားမလည္ဘူး ဆုိေသာ သံေ၀ဂစကားသည္လည္း ျမန္မာ့ႏုိင္ငံေရး အက်ပ္အတည္းကုိ သူသေဘာေပါက္ေနေၾကာင္း နိဒါန္းခ်ီမႈဟု ယူဆစရာ ျဖစ္လာခဲ့သည္။

ဤသုိ႕ေသာ ႏုိင္ငံေရးအရ အျမင္က်ယ္မႈ(သုိ႕မဟုတ္) အတုိက္အခံ အင္အားစုမ်ားအေပၚ ရန္ဘက္အသြင္ မေဆာင္ဘဲ သေဘာထား ေပ်ာ့ေပ်ာင္းလာကာ ဒုိင္ယာေလာ့တစ္ခု၏ အေရးပါမႈကုိ အသိအမွတ္ ျပဳလာျခင္းသည္ ၄င္းတာ၀န္ ယူထားရေသာ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴး တာ၀န္အရ သိရွိလာေသာ ဆန္႔က်င္ဘက္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၊ အတုိက္အခံ အင္အားစုမ်ား၏ ေၾကြးေၾကာ္သံ၊ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ႏွင့္ အတြင္းေရးမွဴး (၁) တာ၀န္အရ ထိေတြ႔ဆက္ဆံလာရေသာ ဌာနဆုိင္ရာ၀န္ထမ္းမ်ား၏ ရပ္တည္မႈ၊ ပညာတတ္ လူတန္းစားႏွင့္ သာမန္ျပည္သူတုိ႕၏ ရင္တြင္းခံစားခ်က္မ်ားကုိ ဟန္ခ်က္ညီ ေပါင္းစပ္မိသြားျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေပသည္။

ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ၁၉၈၈ ခုႏွစ္ေနာက္ပုိင္း ႏုိင္ငံေရးေခတ္ၿပဳိင္ လႈပ္ရွားသူမ်ားမွာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ေခတ္ ႏုိင္ငံေရး လႈပ္ရွားသူမ်ားလည္း ပါေနေလရာ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ ခင္ညြန္႕အေနျဖင့္ ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ကုိ ႏုိင္ငံေရးအရ မ်ားစြာေလွ်ာ့တြက္ထားခဲ့သည္။ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္၏ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ႏုိင္ငံေရး ေလ့လာမႈ အားကုိ ပစ္ပယ္ကာ ဖခင္ အရွိန္အ၀ါေၾကာင့္ လူထုကလက္ခံေနျခင္းဟု နားလည္ထားခဲ့သည္။ အထူးသျဖင့္ ဦး၀င္းတင္ႏွင့္ ေမာင္ေသာက တုိ႔ကဲ့သုိ႕ လက္၀ဲအယူအဆ အားသန္သူ မ်ား၀န္းရံမႈကုိ ႏုိင္ငံေတာ္ အတြက္ အႏၱရာယ္ဟု တစ္ထစ္ခ် သတ္မွတ္ ထားခဲ့ေပသည္။ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊကမူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ႏုိင္ငံေရးအရ ေရရွည္ၿပဳိင္ဘက္ အသြင္ အေလးထားရေကာင္းမွန္း မသိေသးဘဲ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး တင္ဦးႏွင့္ ဦးၾကည္ေမာင္တုိ႕ကုိ အညွဳိးအေတးႀကီးစြာျဖင့္ ႏွိပ္ကြပ္ခုိင္းခဲ့သည္။ ဦးခ်စ္ခုိင္၊ ဦးလြန္းတင္၊ ဦးေအာင္ေရႊႏွင့္ ဦးလြင္တုိ႕ကုိမူ တမင္ “ဟ” ထားေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

ထုိအေျခအေနအထိ ျပည္တြင္းျပည္ပ ႏုိင္ငံေရးကိစၥမ်ား ဆုံးျဖတ္ရာတြင္ ဒုတိယဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေမာင္ေအး သည္လည္းေကာင္း၊ အတြင္းေရးမွဴး (၂) ဗုိလ္ခ်ဳပ္တင္ဦး သည္လည္းေကာင္း အေရးပါေသာ္လည္း အရာ မေရာက္ခဲ့ေပ။

သူတို႔အေနနဲ႔ တပ္တည္ေဆာက္ေရး အပိုင္းမ်ားႏွင့္သာ လုံးခ်ာလုိက္ေနၾကသည္။ ႏုိင္ငံေရးကိစၥရပ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အရာရာတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔ အုိင္ဒီယာေတြ မ်ားလာသည္။ အဆုံးအျဖတ္ကေတာ့ ဗုိလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီးသန္းေရႊသာလွ်င္ ျဖစ္သည္။

မီဒီယာပုိင္း ထိန္းခ်ဳပ္မႈတြင္လည္း အာဏာသိမ္းၿပီးကာစက ျပန္ၾကားေရး ဒု၀န္ႀကီးေဟာင္းမ်ား ျဖစ္ၾကေသာ ဗုိလ္မွဴးႀကီးေဟာင္း သိန္းစိန္ႏွင့္ ဒုတိယ ဗုိလ္မွဴးႀကီးေဟာင္း စုိးညြန္႔ (ထီလာစစ္သူ) တုိ႕က သတင္းစာေလာကကုိ ႀကီးစုိးထားခဲ့သည္။ အႏုပဋိေလာမႏွင့္ အညမည သေဘာတရားမ်ားကုိ အရည္ႀကဳိ ေသာက္ထားေသာ ထုိစီနီယာႀကီးမ်ား၏ အစုိးရပုိင္ သတင္းစာမွတဆင့္ စတာလင္ေခတ္၀ါဒျဖန္႕ခ်ီမႈပုံစံကုိ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ခင္ညြန္႔က ေခတ္အႀကဳိက္ ေခတ္အလုိက္ အသြင္ယူပုံဖ်က္ထားေသာ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီမႈပုံစံျဖင့္ အစားထုိးလုိက္သည္။

ေထာက္လွမ္းေရးပုိင္ ျမက္ခင္းသစ္မဂၢဇင္းသည္ ျပည္သူမ်ားအၾကား အမွားတ၀က္အမွန္တ၀က္ဟု သိပင္ သိျငားေသာ္လည္း မည္သည့္အရာက မွန္မွန္း မသိဘဲ လက္ခံခဲ့ရသည့္ အေျခအေန ျဖစ္သြားခဲ့သည္။ ေထာက္လွမ္းေရး၏ ၀ါဒျဖန္႕ခ်ီမႈ ယႏၱယားႀကီးတစ္ခုလုံးကုိ အဓိက ေမာင္းႏွင္သြားသည္မွာ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး၏ ႏုိင္ငံေရးႏွင့္တန္ျပန္ဌာနခြဲမွ ဗုိလ္မွဴးခ်ဳပ္သန္းထြန္း (အမ်ဳိးသားေထာက္လွမ္းေရး အဖြဲ႕တာ၀န္ခံ) ႏွင့္ အမည္အမ်ဳိးမ်ဳိးခံ ၀ါဒျဖန္႕ခ်ီေရးသမား ဖုိးကံေကာင္း (ခ) ေ၀မႈိင္းညဳိ ပင္ျဖစ္သည္။

ျပန္ၾကားေရး၀န္ႀကီးဌာန၊ သတင္းႏွင့္စာနယ္ဇင္းလုပ္ငန္း၊ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီးဌာန ျပည္သူ႔ဆက္ဆံေရးႏွင့္ စိတ္ဓာတ္ စစ္ဆင္ေရး ညႊန္ၾကားေရးမွဴးရုံး တုိ႔၏ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ီမႈ ယႏၱယားမ်ားကုိ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးက တစတစ ၀ါးမ်ဳိ ပစ္လုိက္သည္။ ျမက္ခင္းသစ္မဂၢဇင္းအျပင္ ျမက္ခင္းသစ္ သုခုမ လြင္ျပင္ကုိ ထူေထာင္ကာစာေပ၊ ဂီတ၊ ရုပ္ရွင္ အႏုပညာ နယ္ပယ္ကုိ ထိန္းခ်ဳပ္လုိက္သည္။

ျပည္တြင္းရွိ လူထုလူတန္းစား အလႊာအသီးသီးၾကားတြင္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ႀကီးခင္ညႊန္႕အေနျဖင့္ အျခားအာဏာ သိမ္းေခါင္း ေဆာင္မ်ားထက္ ပုိမုိထင္ရွား လူသိမ်ားလာျခင္းမွာ လူထုျမင္ကြင္းတြင္ စဥ္ဆက္မျပတ္ ပုံရိပ္ထင္ေနျခင္း၊ ၀ါဒျဖန္႕ခ်ိမႈပုံစံမ်ား ပါးနပ္ သြက္လက္လ်င္ျမန္ ထိေရာက္ျခင္း၊ ျပည္သူလူထု၏ လိုအပ္ခ်က္ကုိ ႀကဳိတင္ေထာက္လွမ္း စုေဆာင္းၿပီး အျပည့္အ၀ မဟုတ္သည့္တုိင္ လုိဘျပည့္ ေက်နပ္ေစေလာက္သည့္ အခြင့္အေရးမ်ဳိးျဖင့္ ျဖည့္ဆည္း ေပးျခင္း ဆုိေသာ လူထုဆက္ဆံေရး လူထုဆက္သြယ္ေရးနည္းနာမ်ားကုိ မွန္မွန္ကန္ကန္ အသုံးခ် တတ္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္သည္။ ထုိကဲ့သုိ႔ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရးအေနျဖင့္ လူထုလူတန္းစားအလႊာ အသီးသီးသုိ႕ထုိးေဖာက္ စည္းရုံးႏုိင္ခဲ့မႈေၾကာင့္ အာဏာသိမ္းစစ္အုပ္စုတြင္းမွ တပ္မေတာ္ ေထာက္လွမ္းေရး အႀကီးအကဲ ျဖစ္သူ၏ ႏုိင္ငံေရး ဥပဓိရုပ္မွာလည္း ျပည္သူလူထု အမ်ားစုအတြင္း ဗီလိန္ရုပ္မေပါက္ခဲ့ေပ။ သုိ႕ေသာ္ အတုိက္အခံတုိ႔ ၾကားတြင္မူ ႏုိင္ငံေရး အင္အားစုမ်ားအေပၚ ပါးပါးနပ္နပ္ ႏွိပ္ကြပ္သူအျဖစ္ ပုံရိပ္ထင္ေနေပသည္။ ထုိအမည္းစက္ကုိ သူေျခဖ်က္ ႏုိင္ပါမည္လား။ ႏုိင္ငံေရးအရ အေကာင္းအဆုိး ႏွစ္မ်က္ႏွာရွိေနသည့္ ထုိေနရာကိုသူရခဲ့ျခင္းလား၊ သူယူခဲ့သည္လား ဆုိသည္မွာ ယေန႔အထိ အေျဖ မထြက္ေသးဟု ယူဆမိေပသည္။

< Prev		Next >