ဖိလစ္ပိုင္ စစ္တပ္

ဘာသာျပန္ ေဆာင္းပါးရွင္ - ကိုေက်ာ္ထင္

၁၉၇၀ ခုႏွစ္မ်ားႏွင့္ ၁၉၈၀ ခုနွစ္လြန္ ဆယ္စုႏွစ္မ်ားအတြင္း ေတာင္ကိုးရီးယားႏွင့္ ထိုင္၀မ္ တို႔တြင္ ေတြ႔ႀကံဳခဲ့ေသာ လ်င္ျမန္လွေသာ စက္မႈဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္မႈ (industrialization) ႏွင့္ ေခတ္မီလာျခင္း (modernization) တို႔က အရွိန္အဟုန္ျဖင့္ စီးပြားေရးမွာ ဦးေမာ့လာၿပီး လူထု၏ ပါ၀င္မႈအခန္းက႑ကို သိသိသာသာ ထင္ထင္ရွားရွားပင္ တိုးခ်ဲ႕ေပးခဲ့ေပသည္။ အရြယ္အစားအားျဖင့္ အေတာ္အတန္ႀကီးမားေသာ အလယ္အလတ္ လူတန္းစားမ်ားသည္ ပို၍ အသိပညာ အတတ္ပညာမ်ား တတ္ေျမာက္လာၾကၿပီး ပို၍လည္း ႏိုင္ငံတကာသို႔ ခရီးသြားလွည့္လည္ေလ့လာၾကကာ အက်ဳိးဆက္အားျဖင့္ ပို၍လည္း နည္းပညာပိုင္းဆိုင္ရာ သတင္းအခ်က္အလက္ ရလာၾကသူမ်ား ျဖစ္လာၾကေပသည္။

စီးပြားေရးအရ အင္အားျဖစ္ထြန္းေစျခင္း (economic empowerment) သည္ စီးပြားေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈေၾကာင့္ အက်ဳိးျဖစ္ထြန္းသူမ်ားအၾကား အမွန္တကယ္ပင္ မိမိကိုယ္မိမိ ယုံၾကည္မႈရွိျခင္း (self-confidence) ႏွင့္ မိမိ၏ရပ္တည္ခ်က္ႏွင့္ လိုအပ္ခ်က္မ်ားကို အျပဳ သေဘာေဆာင္စြာ အခုိင္အမာ တင္ျပတတ္မႈ (self-assertiveness) မ်ားကို တိုးျမႇင့္ ေပးခဲ့သည္။ ထိုသို႔ဆိုပါက စီးပြားေရး ဖြ႔ံၿဖိဳးတိုးတက္မႈသည္ ႏုိင္ငံေရးအရ လြတ္လပ္ျခင္း (political liberalization ) ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္လာျခင္း (democratization) ကို ေထာက္ခံ အားေပးေသာ လူမႈစီးပြားေရး အင္အားစုမ်ားအား ပြင့္အန္ေပၚထြက္လာေစခဲ့ၿပီး ပို၍ ႀကီးမားေသာ ႏုိင္ငံေရးအရ ပါ၀င္မႈမ်ားကို ေတာင္းဆိုျခင္းမ်ားကို ျဖစ္လာေစခဲ့ေပသည္။

ယခင္က စစ္တပ္ႀကီးစိုးေသာ ေတာင္ကိုးရီးယားႏိုင္ငံႏွင့္ ထိုင္၀မ္ႏွစ္ႏုိင္ငံစလုံးတြင္ပင္ ေခတ္မီတိုးတက္မႈက ဒီမိုကေရစီ ဖြ႔ံၿဖိဳး တိုးတက္မႈ အေနာက္တြင္ရွိေသာ လႈပ္ရွားခိုင္မာ အားေကာင္းေသာ အင္အားစု (dynamic forces) ကုိ ေမြးဖြားေပးခဲ့ေပသည္။ စစ္တပ္မွ အာဏာခဏခဏသိမ္းေနေသာ ထိုင္းႏုိင္ငံတြင္လည္း ထိုကဲ့သုိ႔ပင္ျဖစ္ၿပီး ဒီမိုကေရစီ အေရး လႈပ္ရွားမႈ၏ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ ပညာတတ္မ်ား၊ စီးပြားေရးသမားမ်ားႏွင့္ စီမံခန္႔ခြဲ ေရးဦးစီး ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ အျခားေသာ ပညာရွင္မ်ား စသည္တို႔ အပါအ၀င္ျဖစ္ေသာ အလယ္အလတ္ လူတန္းစားမ်ားအထဲမွ ေပၚထြက္လာခဲ့ေပသည္။ အင္ဒုိနီးရွားတြင္ ဥပေဒစိုးမိုးေရး(rule of law) ကို အားေကာင္း ေမာင္းသန္ျဖစ္ေစရန္ ရုန္းကန္ႀကိဳးပမ္းေသာ အေျခခံ လူထုအတြင္း လူ႔အခြင့္အေရး လႈပ္ရွားေဆာင္ရြက္ေသာ အဖဲြ႔အစည္းမ်ားအားလည္း အလယ္ အလတ္ လူတန္းစား ပညာရွင္မ်ားပင္ ဦးေဆာင္ခဲ့ေပသည္။

စာေရးသူ၏ သီးျခားေလ့လာခ်က္အရ အင္ဒိုနီးရွားတပ္မေတာ္မွ အရာရွိမ်ားသည္ အေမရိကန္ႏိုင္ငံသုိ႔ စစ္သင္တန္းမ်ား မၾကာခဏ သြားေရာက္ေလ့လာဆည္းပူးခဲ့သျဖင့္ ဒီမိုကေရစီ၏ အႏွစ္သာရမ်ား၊ အသီးအပြင့္မ်ား၊ ဒီမိုကေရစီႏိုင္ငံတြင္ တပ္မေတာ္၏ ပါ၀င္လႈပ္ေဆာင္ရသည့္ အခန္းက႑မ်ားႏွင့္ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး ဖူလႈံျပည့္စုံကာ အရည္အေသြးေကာင္းမြန္ ထက္ျမက္ေနေသာ အင္အားက်စ္လစ္မႈရွိသည့္ တပ္မေတာ္တစ္ရပ္အျဖစ္ အားက်အတုယူသြား ေစခဲ့ပါသည္။ လႊတ္ေတာ္တြင္ တပ္မေတာ္မွ ပါ၀င္မႈ ရာခိုင္ႏႈန္း ၂၅ ရာခိုင္ႏႈန္း ရွိရာမွ တျဖည္းျဖည္း ေလ်ာ့နည္းသြားၿပီး ေနာက္ဆုံး စစ္တန္းလ်ားအား တပ္ျပန္သြားသည္အထိ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေၾကာင္း ေတြ႔ရွိရသည္။ ယခုတေလာ ႏိုင္ငံေရးအႀကံေပး အဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဒုတိယဗိုလ္မွဴးႀကီး ကိုကိုလိႈင္(အၿငိမ္းစား) ႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္မ်ားသည္ အင္ဒိုနီးရွားသို႔ သြားေရာက္ေလ့လာေနေၾကာင္း သိရွိရပါသည္။

ျမန္မာႏုိင္ငံမွ ႏုိင္ငံေတာ္ေအးခ်မ္းသာယာေရးႏွင့္ ဖြံ႔ၿဖိဳးေရးေကာင္စီ (SPDC) အား ဆန္႔က်င္သည့္အတိုက္အခံမ်ားႏွင့္ ဖိလစ္ပိုင္မွ ဒီမိုကေရစီ ျပန္လည္တည္ေဆာက္ေရး ႀကိဳးပမ္းလႈပ္ရွားမႈ ေခါင္းေဆာင္မ်ားသည္ အလားတူ ေနာက္ခံ ကားခ်ပ္မ်ားျဖင့္ ေပၚထြက္လာခဲ့သူမ်ား ျဖစ္ေပသည္။ ဥပမာအားျဖင့္ ၁၉၈၆ ခုႏွစ္တြင္ လူထု အာဏာလႈပ္ရွားမႈ (people power) ျဖင့္ အထြတ္အထိပ္ ေရာက္ခဲ့ေသာ ဖိလစ္ပိုင္ႏုိင္ငံမွ သမတ ဖာဒီနန္မာ့ကိုစ္ (Ferdinand Marcos) အားဆန္႔က်င္ ေတာ္လွန္ခဲ့သည့္ လူထုဖီဆန္ အုံၾကြမႈသည္ လမ္းမမ်ားေပၚမွ ပါလီမန္ (parliament of the streets) အတြင္းသို႔ အလယ္အလတ္ လူတန္းစားမ်ား ပူးေပါင္းပါ၀င္ လာခဲ့ၿပီးမွသာ ရုတ္ျခည္းဆိုသလို ရွင္သန္္ႀကီးထြား လာခဲ့ေပသည္။ စာေရးသူ၏ သီးျခားေလ့လာမႈအရ အလယ္အလတ္လူတန္းစား အမ်ားစုမွ ေပါက္ဖြားကူးေျပာင္းလာသည့္ ဖိလစ္ပိုင္တပ္မေတာ္အရာရွိမ်ားသည္ ျပည္သူ႔ဘက္ကို ရပ္တည္ကူးေျပာင္းသည့္ အခ်က္တစ္ခ်က္လည္း ပါ၀င္သည္။

< Prev		Next >