အိပ္ခ်င္ေယာင္ ေဆာင္ေနတဲ့သူ ႏႈိးရခက္တယ္
ေဆာင္းပါးရွင္ - ဗိုလ္နႏၵ (လက္ရွိ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ ေနေသာ ေျခလ်င္တပ္စုမွဴး တစ္ဦး)
စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားခင္ဗ်ား
ပင္တိုင္ ေဆာင္းပါးရွင္ တပ္မေတာ္ အရာရွိ ဗိုလ္နႏၵက ယခု တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရး ဝန္ႀကီၤးဌာန စစ္ဆင္ေရး အထူး အဖြဲ႔မွဴး ဒုတိယ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သာေအး အေၾကာင္း ေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္းပါး တစ္ပုဒ္ကို “စည္းလံုးျခင္းရဲ႕အင္အား” ဝက္ဘ္ဆိုဒ္သို႔ ေပးပို႔လာ ပါတယ္။ ဒီေဆာင္းပါးမွာ ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သာေအးဟာ အေနာက္ေျမာက္တိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (နမခ - မံုရြာ) တုိင္းမွဴး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ဘဝတုန္းက လုပ္ထံုး လုပ္နည္း အတိုင္း ဆင့္ကဲ ဆင့္ကဲ စံုစမ္း အေရး ယူခိုင္းျခင္း မျပဳဘဲ ေရႊဘိုၿမိဳ႕မွ ခ်ဲဒိုင္ ႀကီးမ်ားကို ခ်ဲထိုးမည့္ အရပ္သားလို ႐ုပ္ဖ်က္ကာ ကိုယ္တိုင္ဝင္ေရာက္ ဖမ္းဆီးခဲ့ပံု၊ ႐ုပ္ဖ်က္ကာ ေကာလင္းၿမိဳ႕ ျပည္သူ႔ ေဆး႐ံုႀကီးရွိ ေဆး႐ံုအုပ္ႀကီး၊ သူနာျပဳ ဆရာမမ်ားအား ကိုယ္တုိင္ စစ္ေဆး ထုတ္ပစ္ခဲ့ပံု၊ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႔အစည္း အဆင့္ ဆင့္က အဂတိ လုိက္စားမႈ ေပၚလြင္ေနပံု တုိ႔ကို ေရးသား ေဖၚျပထား ပါတယ္။ ယခုလုိ ေရးသားေပးပို႔ လာတဲ့အတြက္ ပင္တိုင္ ေဆာင္းပါးရွင္ ဗိုလ္နႏၵ အား ကၽြန္ေတာ္ ကိုဖိုးတ႐ုတ္မွ အထူးပင္ ေက်းဇူး တင္ရွိပါေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ ဂုဏ္ျပဳ ေဖၚျပအပ္ ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံရွိ လူတခ်ဳိ႕သည္ ခ်ဲထီ၊ ႏွစ္လံုးထီမ်ားေၾကာင့္ တိုက္တာ အိမ္မ်ား၊ အသံုး အေဆာင္ပစၥည္မ်ား တက္တက္စင္ ေအာင္ ေျပာင္သလင္း ခါသြားသူမ်ား ရွိသည္ကို စာဖတ္ ပရိတ္သတ္မ်ား ၾကားဘူး၊ ျမင္ဘူး၊ ေတြ႔ဘူးၾကမည္ ထင္ပါသည္။ ခ်ဲထီ၊ ႏွစ္လံုးထီမ်ားသည္ အေတာ္အသင့္ ခ်မ္းသာေသာ သူေ႒းမ်ားကိုပင္ လံုးဝ ကုန္းေကာက္စရာ မရွိေအာင္၊ လူေတာ မတိုး လူရာ မဝင္ေအာင္အထိ လုပ္ေဆာင္ႏုိင္ ၾကပါသည္။
ခ်ဲထီ၊ ႏွစ္လံုးထီမ်ား အလြန္အင္မတန္ ေခတ္စားေသာင္းက်န္းေသာကာလ ၂၀၀၁ - ၂၀၀၂ ခုႏွစ္ဝန္းက်င္ ကာလေရႊဘုိၿမိဳ႕ရွိ အဖြားႀကီးတစ္ေယာက္ ေရာင္းေသာ လမ္းေဘး မုန္႔ဟင္းခါးဆိုင္ေလးတစ္ဆိုင္….. မုန္႔ဟင္းခါးဆုိင္ေလးသို႔ ပုဆိုး၊ ဖ်င္အကၤ် ီဝတ္ၿပီး လြယ္အိတ္လြယ္ထားေသာ အသက္ (၄၅)၊ (၅၀) ဝန္းက်င္ခန္႔ လူလတ္ပိုင္းတစ္ေယာက္ ေရာက္လာကာ မုန္႔ဟင္းခါး လာစားပါသည္။ ၎သည္ မုန္႔ဟင္းခါးစားရင္း ဆိုင္ရွင္ အဖြားႀကီးအား -
“အေဒၚ ဒီနားမွာ ခ်ဲဒိုင္ႀကီးႀကီး ဘယ္မွာရွိလဲ သိလား” ဟု ေမးလုိက္ပါသည္။
ထုိအခါ ဆိုင္ရွင္ အဖြားႀကီးမွ - “ဟဲ့….. သူငယ္ တုိးတိုးေျပာဟဲ့… ဟို မသာေကာင္ သာေအး ဒီေလာက္ လုိက္ဖမ္းေနတာကို ၾကားရလို႔ နင္မို႔ မေၾကာက္မလန္႔ေအ” ဟု ျပန္ေျပာ လုိက္ပါသည္။
ထုိအခါ လူရြယ္မွ - “ဘာမွမျဖစ္ပါဘူး အေဒၚရာ”
“ကၽြန္ေတာ္ အပီကြက္ ရထားတယ္၊ ဒါေၾကာင့္ အခ်ီႀကီး ေအာမလုိ႔ ခ်ဲဒိုင္ႀကီးႀကီး အေဒၚသိရင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာျပပါ။ ကၽြန္ေတာ္ေပါက္ခဲ့ရင္ အေဒၚ့ကို မုန္႔ဖိုးေပးပါမယ္”
“ဒီလြယ္အိတ္ထဲကဟာ အကုန္ထုိးမွာဗ်” လို႔ လြယ္အိတ္ကို ပုတ္ျပၿပီး ေျပာလုိက္ပါသည္။
ဆုိင္ရွင္ အဖြားႀကီးလည္း ခ်ဲဒိုင္ရွိေသာ ေနရာအား လူရြယ္ကို ၫႊႊႊန္ျပေပးလုိက္ပါသည္။ လူရြယ္သည္ ခ်ဲဒိုင္ရွိေသာ အိမ္ထဲသို႔ ဝင္သြားပါသည္။ ခ်ဲဒိုင္အိမ္မွ ေရာင္းေနေသာ လူမ်ားက လူရြယ္ဝင္လာသည္ကို ျမင္ေသာအခါ လူစိမ္းျဖစ္ေနသျဖင့္ -
“ဘာ အလုိရွိလည္း မသိဘူး” ဟု ေမးလုိက္ပါသည္။ လူရြယ္မွ - “ကၽြန္ေတာ္ ခ်ဲထုိးမလို႔ပါ ရလားမသိဘူး” ဟုေမးလုိက္ပါသည္။ “ရေတာ့ ရတယ္၊ ဒါေပမယ့္ ဒီမွာက ဒိုင္ႀကီးျဖစ္တဲ့အတြက္ နဲနဲေတာ့ ထုိးလို႔မရဘူး၊ မ်ားမ်ားထုိးမွ ရမယ္” ဟု ေျပာလုိက္ပါသည္။
ထုိအခါ လူရြယ္မွ - “ကၽြန္ေတာ္ ဒီအိတ္ထဲက ပိုက္ဆံအကုန္ထိုးရင္ ခင္ဗ်ားတို႔ ေလ်ာ္ႏိုင္လား” ဟု လြယ္ထားေသာ လြယ္အိတ္ကို ပုတ္ၿပီး ေျပာလိုက္ပါသည္။
ခ်ဲဒိုင္မွ လူကလည္း လူရြယ္ကို ၾကည့္ကာ အခ်ဥ္ေတြ႔သည့္ ပံုစံျဖင့္ - “ေလ်ာ္္ႏိုင္တာေပါ့ က်ဳပ္တို႔ဒိုင္က နာမည္တစ္လံုးနဲ႔ေနတာ၊ ဒီၿမိဳ႕မွာ စံုစမ္းႏုိင္တယ္၊ လက္ငင္းထိုးဖို႔ လိုသလို ေလ်ာ္ရင္လည္း ေန႔ည မေရြ႕ဘူး၊ ဒီၿမိဳ႕က အာဏာပိုင္ေတြကို ေမးၾကည့္၊ နာမည္တစ္လံုးနဲ႔ ေနတာ” ဟု ျပန္ေျပာလုိက္ပါသည္။
ထုိအခါ လူရြယ္လည္း သူထုိးမည့္ ခ်ဲဂဏန္းမ်ားကို ဒိုင္ထံျပၿပီး ထုိးလုိက္ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ခ်ဲဒို္င္အား က်သင့္ေငြကို ရွင္းေပးၿပီး ခ်ဲေဘာက္ခ်ာ ေတာင္းလိုက္ပါသည္။ လူရြယ္လည္း ခ်ဲေဘာက္ခ်ာစာရြက္ကို က်က်နနေခါက္ကာ အက်ႌအိတ္ကပ္ထဲ ထည့္ၿပီး ခ်ဲဒိုင္အိမ္မွ ျပန္ထြက္လာပါသည္။ လူရြယ္သည္ ထြက္သြားၿပီးေနာက္ လမ္းတေနရာတြင္ သူ႔လြယ္အိတ္ ထဲမွ ဟမ္းဖုန္းကို ထုတ္ကာ ဖုန္းဆက္စကားေျပာ ေနပါသည္။ လူရြယ္ ဖုန္းဆက္ စကားေျပာခဲ့သည္မွာ အျခားမဟုတ္၊ စစ္တပ္ႏွင့္ ရဲစခန္းကို ျဖစ္ပါသည္။
မိနစ္ (၂၀) ခန္႔ အၾကာတြင္ ခ်ဲဒို္င္အိမ္သို႔ စစ္တပ္မွ ကားမ်ားႏွင့္ ရဲကားမ်ား ဆိုက္ေရာက္လာၿပီး ခ်ဲဒိုင္ပိုင္ရွင္ႏွင့္ အေပါင္းအပါမ်ားအား သူကိုယ္တုိင္ ဝင္ေရာက္ ဖမ္းဆီးသြား ပါသည္။ မုန္႔ဟင္းခါးဆုိင္သို႔ ေရာက္လာကာ ဆိုင္ရွင္အဖြားႀကီးအား ခ်ဲဒိုင္ေနရာေမးခဲ့ေသာ ထိုသူမွာ သာမန္ပုဂၢိဳလ္ မဟုတ္၊ ခ်ဲဒိုင္တြင္ ခ်ဲထိုးသြားေသာသူ၊ ခ်ဲဒိုင္မ်ားကို ဖမ္းဆီးရန္ စစ္တပ္မွ ကားေပၚတြင္ မိန္႔မိန္႔ႀကီး လိုက္ပါလာေသာ ထိုသူသည္ကား အရပ္သားအသြင္ ႐ုပ္ဖ်က္၍ လာေရာက္စံုစမ္းခဲ့ေသာ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာေအး (အမ်ားအေခၚ - စာမေပးတဲ့ သာေအး) ျဖစ္ပါေတာ့သည္။ ေကာလင္းၿမိဳ႕ ျပည္သူ႕ေဆး႐ံုႀကီး….. ေဆး႐ံုႀကီးဝန္းထဲသို႔ ဆုိကၠားစီးၿပီး ပုဆိုး၊ အက်ႌစုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္ ဝတ္ဆင္ထားေသာ အသက္ (၄၅)၊ (၅၀) ဝန္းက်င္ခန္႔ လူတစ္ဦး ေရာက္ရွိလာပါသည္။ ၎လူသည္ ဆိုကၠားေပၚမွ ဆင္းကာ ေဆး႐ံုအေဆာက္ အဦး အတြင္းသို႔ ဝင္သြားပါသည္။
ေဆး႐ံုႀကီးထဲတြင္ ဆရာဝန္မ်ား၊ သူနာျပဳဆရာမမ်ား ဟိုသြား ဒီၤလာ ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္ျဖင့္ အ႐ႈပ္လုပ္ေနၾက … အဲ့ မွားသြား လို႔ အလုပ္႐ႈပ္ေနၾကသျဖင့္ ထုိႏံုခ်ာခ်ာလူကို သတိမထားႏိုင္ၾကပါ။
၎စုတ္ျပတ္စြာ ဝတ္လာေသာ ကိုႏံုခ်ာသည္ ေဆး႐ံုထဲ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း သူ႕အနား ေရာက္လာေသာ သူနာျပဳဆရာမ အား- “ဆရာမ ကၽြန္ေတာ့္အမ်ဳိး အသည္းအသန္ျဖစ္ေနလို႔ အေရးေပၚဌာနေရာက္ေနတာ ၾကာပါၿပီ ဘယ္သူမွလည္း အခုထိ လာမၾကည့္ေသးလို႔ ဆရာမ တစ္ခ်က္ေလာက္ လုိက္ၾကည့္ေပးပါ ခင္ဗ်ာ” ဟု ႐ို႐ိုက်ဳိးက်ဳိး ေတာင္းပန္သည့္ ေလသံျဖင့္ ခခ ယယ ေျပာလိုက္ပါသည္။ သူနာျပဳဆရာမလည္း ႏံုခ်ာစုတ္ျပတ္ေနေသာ ကိုႏံုခ်ာကို စိတ္ပ်က္စြာ ၾကည့္ၿပီး-
“အို… ဒီမွာ အလုပ္႐ႈပ္ေနရတဲ့အထဲ မအားဘူး သြား…” ဟု ေငါက္ကာ ေျပာလုိက္ပါသည္။
ကိုႏံုခ်ာသည္ သူ႕အား ေမာင္း ထုတ္လိုက္သည့္ သူနာျပဳဆရာမ၏ ရင္ဘတ္ (Name Plate) နံပါတ္ျပားကို တခ်က္႐ႈိးၾကည့္ၿပီး ေဘာ့ပင္ (Pen) ႏွင့္ စာအုပ္ (Note Book) ထုတ္ကာ ေရးမွတ္လုိက္ပါသည္။ ကိုႏံုခ်ာသည္ ထြက္မသြားေသးဘဲ ေဆး႐ံုထဲ ဆက္ေလွ်ာက္သြားရင္း သူ႕အနားေရာက္လာေသာ သူနာျပဳဆရာမ (၂) ဦးကို အထက္က သူနာျပဳဆရာမအား ေျပာခဲ့သည့္ အတုိင္း ေတာင္းပန္တိုးလွ်ဳိးသည့္ ပံုစံျဖင့္ ေျပာခဲ့ျပန္ပါသည္။ ထိုသူနာျပဳဆရာမ (၂) ဦးသည္လည္း ပထမ သူနာျပဳဆရာမ နည္းတူ ကိုႏံုခ်ာအား ေမာင္းထုတ္ ခဲ့ၾကပါသည္။ ၎သူနာျပဳဆရာမ (၂) ဦး၏ အမည္ကိုလည္း ကိုႏံုခ်ာသည္ သူ၏စာအုပ္ ထဲတြင္ ေရးမွတ္ထားလိုက္ပါသည္။
ကိုႏံုခ်ာသည္ ေဆး႐ံုထဲတြင္ ဆက္မသြားေတာ့ဘဲ ျပန္ထြက္လာၿပီး ဆုိကၠားျဖင့္ ျပန္သြားခဲ့ပါသည္။ လမ္းေရာက္ေသာအခါ ဆိုကၠားသမားအား ရပ္ခိုင္းၿပီး ဆိုကၠားခ က်သင့္ေငြ ရွင္းေပးလိုက္ပါသည္။ ထုိ႔ေနာက္ တေနရာမွ ေစာင့္ေနေသာ ကားကိုခ်ိတ္ဆက္ကာ ထြက္ခြါသြားခဲ့ပါသည္။
ကိုႏံုခ်ာ ထြက္သြားၿပီး မိနစ္ (၂၀)၊ (၃၀) ခန္႔ အၾကာတြင္ ေကာလင္းၿမိဳ႕ ျပည္သူ႕ေဆး႐ုံႀကီးသို႔ အေနာက္ေျမာက္တိုင္း (နမခ) တိုင္းမွဴးကားႏွင့္ သူ႕လက္ေအာက္မွ ကားမ်ား၊ ေကာလင္းၿမိဳ႕မွ ရဲကားမ်ား၊ သက္ဆိုင္ရာ ဌာနဆိုင္ရာမ်ားမွ ကားမ်ား အသီးသီး ဆိုက္ေရာက္လာပါသည္။ ေဆး႐ံုႀကီးတစ္ခုလံုး တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာေအး ႐ုတ္တရက္ ဝင္ေရာက္လာသျဖင့္ ႐ုတ္႐ုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြားပါေတာ့သည္။
ထို႔ေနာက္ ေဆး႐ံုအုပ္ႀကီးႏွင့္ ဆရာဝန္မ်ား၊ သူနာျပဳဆရာမမ်ားအား အစည္းအေဝးခန္းတြင္ စုေဝးေစၿပီး တုိင္းမွဴးမွ ေဆး႐ံုအုပ္ႀကီးႏွင့္ သူနာျပဳဆရာမ (၃) ဦးကို အမည္ဖတ္ျပကာ အလုပ္မွ ထုတ္ပယ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္ပါသည္။ အလုပ္ထုတ္ခံရေသာ ဆရာဝန္ႀကီးႏွင့္ သူနာျပဳဆရာမ (၃) ဦး အပါအဝင္ က်န္ေသာသူမ်ားပါ ေၾကာင္အမ္းအမ္း ျဖစ္ကုန္ၾက ပါသည္။ ဆရာဝန္ႀကီးႏွင့္ သူနာျပဳဆရာမ (၃) ဦးမွာ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ အလုပ္ျဖဳတ္ခံရသည္ကို မသိရသျဖင့္ တစ္ေယာက္မ်က္ႏွာ တစ္ေယာက္ၾကည့္ကာ အံ့အားသင့္ ေနၾကပါသည္။
ထုိအခါ တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာေအးက လြန္ခဲ့ေသာ နာရီဝက္ခန္႔က စုတ္စုတ္ျပတ္ျပတ္ႏွင့္ လူတစ္ေယာက္ ေဆး႐ံုထဲ လာၿပီး သူနာျပဳဆရာမ (၃) ဦးထံ လာေရာက္အကူအညီ ေတာင္းခံသည္ကို ရင့္ရင့္သီးသီး ေျပာဆိုေမာင္းထုတ္ခဲ့ပံုတုိ႔အား ျပန္ေျပာျပလိုက္ပါသည္။ တုိင္းမွဴးမွ ၎လူမွာ အျခားလူ မဟုတ္ေၾကာင္း သူပင္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာလုိက္ေသာအခါ သူနာျပဳဆရာမ (၃) ဦးလည္း မ်က္စိမ်က္ႏွာ ပ်က္သြားပါေတာ့သည္။
တိုင္းမွဴးမွ ဆရာဝန္ႀကီးအား လက္ေအာက္ဝန္ထမ္းမ်ားကို ႏုိင္နင္းစြာ ေသခ်ာ မႀကီးၾကပ္ ႏိုင္သျဖင့္ အလုပ္မွ ထုတ္ပစ္ေၾကာင္း၊ သူနာျပဳဆရာမ (၃) ဦးမွာ လာေရာက္ပင့္ေခၚသည့္ လူနာရွင္ကို ပ်ဴငွာစြာ ဆက္ဆံေျပာဆိုရမည့္အစား ေမာင္းထုတ္သျဖင့္ အလုပ္မွ ထုတ္ပစ္ေၾကာင္း ေျပာလိုက္ပါသည္။ ထို႔ေနာက္ တုိင္းမွဴးသည္ ေဆး႐ံုရွိ ဝန္ထမ္းမ်ားအား ဆူပူ ႀကိမ္းေမာင္းေျပာဆိုၿပီး ျပန္လည္ ထြက္ခြာသြားပါေတာ့သည္။
အထက္ပါ ေရႊဘုိၿမိဳ႕ႏွင့္ ေကာလင္းၿမိဳ႕နယ္မ်ားတြင္ ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျဖစ္စဥ္မ်ားႏွင့္ စပ္လ်ဥ္းၿပီး သံုးသပ္ရလွ်င္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာေအးသည္ လူဆိုး ဖမ္းဆီးသည့္ ရဲအလုပ္ကို မတန္မရာ ေအာက္ေျခအဆင့္ထိ ဆင္းလုပ္ခဲ့ရာ အမွန္တကယ္ ၿမိဳ႕နယ္၊ ခ႐ိုင္၊ တုိင္းအဆင့္ဆင့္ အာဏာပိုင္ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား၏ အဂတိလိုက္စားမႈႏွင့္ လာဒ္ေပးလာဒ္ယူ ႀကီးစိုးေနမႈတို႔ကို ထိေရာက္စြာ အေရးယူမႈ မျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့ပါ။ ေဆး႐ံုမ်ားတြင္ ဘတ္ဂ်က္ အခက္အခဲေၾကာင့္ ေဆးဝါးမျပည့္စံုမႈ၊ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး မလုပ္ေပးႏိုင္မႈတို႔အေပၚ တိုင္းမွဴးမွ လက္ ေတြ႕သိရွိၿပီး က်န္းမာေရး ဝန္ႀကီးဌာနသို႔ ဖိအားေပး ျဖည့္ဆည္းေပးရန္လည္း လုိအပ္ပါသည္။ ခ်ဲဒိုင္ရွင္ကို လူထုပ်က္စီးရသည့္ အေၾကာင္းရင္းအတြက္ တရားခံအျဖစ္ ပစ္မွတ္ ထားကာ လွ်ိဳ႕ဝွက္စြာ ေဖၚထုတ္ရင္း အသည္းအသန္ လုပ္ေနသည္ထက္ အမွန္စင္စစ္ ျပည္သူလူထု၏ စားဝတ္ေနေရး ၾကပ္တည္းမႈ၊ အလုပ္အကိုင္ ရွားပါးမႈတို႔ေၾကာင့္ အလြယ္ ရသည့္ေငြအား ရွာေဖြေနရသည္ကို တိုင္းမွဴး ဗိုလ္ခ်ဳပ္သာေအးတစ္ေယာက္ သိရွိနားလည္ရင္း အိပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနရာမွ အျမန္ဆံုး ႏိုးထရင္း ျပည္သူလူထု ေကာင္းက်ဳိးကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစရန္ တင္ျပလုိက္ရပါသည္။
| < Prev | Next > |
|---|