စာဖတ္ ပရိတ္သတ္မ်ား ခင္ဗ်ား
ရန္ကုန္ ေနျပည္ေတာ္ အေရွ႕ အာရွတိုက္ လူငယ္မ်ား အစည္း အရုံး ဌာနခ်ဳပ္ တြင္ ၁၃၀၆ ခုႏွစ္ နတ္ေတာ္ လဆန္း (၅) ရက္၊ ၁၈-၁၁-၁၉၄၄ ခုႏွစ္က စစ္ေသနာ ပတိႏွင့္ စစ္၀န္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ေအာင္ဆန္း ေဟာေျပာတဲ့ မိန္႔ခြန္းအား ေလ့လာ သုံးသပ္ ႏိုင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ကိုဖိုးတရုတ္က တင္ျပ ေပးလိုက္ ရပါတယ္။
ကမၻာ့အလားအလာ ဗမာ့အလားအလာႏွင့္ လူငယ့္တာ၀န္
ရွာေဖြတင္ျပသူ - ေမာင္ေက်ာ္ရင္
ယေန႔ ကၽြန္ေတာ္ေျပာမဲ့ ဘာသာရပ္က ကမၻာ႔အလားအလာ၊ ဗမာ့အလားအလာႏွင့္ လူငယ္မ်ားရဲ႕ တာ၀န္ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီဘာသာရပ္ကို ေျပာရျခင္းကေတာ့ ယခုအခါမွာ ကမၻာ့အေရးေတြဟာ ဗမာ့အေရးေတြနဲ႔ လာၿပီးေတာ့ အဆက္အသြယ္ရွိတယ္။
တစ္ခုနဲ႔တစ္ခုဟာ အဆက္အသြယ္ရွိတာႀကီးဘဲ။ ေလာကႀကီးမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ တရားေတြဟာ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ဆက္စပ္ေနတာႀကီးဘဲ။ ဒါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလာကမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြကို ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ေလာကတစ္ခုလုံးမွာ ျဖစ္ပ်က္ေနတာေတြဟာ အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ ဘာမွမဟုတ္တာကေနၿပီး ေပၚေပါက္လာတာ မဟုတ္ဘူး။
အဲဒီေတာ့ကာ ဗမာျပည္ရဲ႕အေၾကာင္း ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္ခ်င္ရင္ ကမၻာရဲ႕အေၾကာင္းကို နားလည္ရမယ္။ ကမၻာရဲ႕အေၾကာင္းကို နားမလည္ရင္ ဗမာျပည္ရဲ႕ အေၾကာင္းကို နားမလည္ႏိုင္ဘူး။ အဲဒီလို ကမၻာနဲ႔ဗမာ အဆက္အသြယ္ ရွိတယ္ဆိုတာ ထင္ထင္ရွားရွား ေျပာျပရမယ္ဆိုရင္ ယခုျဖစ္ေနတဲ့ စစ္ႀကီးဟာ ကမၻာ့စစ္ႀကီးလို႔ ေခၚရမယ္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒီစစ္ႀကီးစျဖစ္တုန္းက ဗမာျပည္နဲ႔ ဘာမွမပတ္သက္ဘူး ဗမာျပည္မွာ ေနတဲ့လူေတြဟာ ကမၻာသူ ကမၻာသားေတြနဲ႔ ရန္ျဖစ္တာ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ ေနာက္ဆုံး စစ္သလင္းျဖစ္လာရၿပီးေတာ့ ကၽြဲႏွစ္ေကာင္ ခတ္တဲ့ၾကားက ေျမဇာပင္လို ျဖစ္ေနတယ္။
အစတုန္းက ျဖစ္ပ်က္တာေတြကို အခုျဖစ္ပ်က္တာေတြနဲ႔ လိုက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု အဆက္အသြယ္ရွိတယ္။ အကယ္၍ ကမၻာႀကီးကို တိုးတက္ဖို႔အေရးေတြက ကမၻာမွာဆိုရင္ ယခုျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြ ေရွးကျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့ အေျခအေနေတြနဲ႔ ေမွ်ာ္ေတြးၾကည့္လိုက္ရင္ အဲဒီအေရးေတြကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္မယ္ဆိုရင္ ေရွးက ျဖစ္ပ်က္တဲ့အေၾကာင္း၊ ယခုျဖစ္ပ်က္ေနတဲ့အေၾကာင္းေတြနဲ႔ ေနာင္ျဖစ္ပ်က္မဲ့ အေၾကာင္း ေတြကို ေမွ်ာ္ေတြးတတ္မယ္ဆိုပါက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဗဒင္၊ သိုက္၊ တေဘာင္ေတြ ေမးေနစရာ မလိုဘူး။
သဘာ၀ထဲမွာ္ၾကည့္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလာကဓါတ္ပညာ ထြန္းကားမႈ အစေနၿပီး တဆင့္ ထက္တဆင့္ တိုးတိုးၿပီး ျဖစ္ေပၚလာတယ္။ အဲဒီ ျဖစ္ေပၚလာတာလဲ အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္ မဟုတ္ဘဲနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ သူ႔အေၾကာင္း ျဖစ္ေပၚလာတာဘဲ။ အဲဒီေတာ့ကာ သိတဲ့ အေၾကာင္းေတြဟာ ဘာနဲ႔တူသလဲဆိုေတာ့ စုံစမ္းေထာက္လွမ္းၿပီးေတာ့ ၾကည့္ရူဆင္ျခင္ လုပ္ကိုင္တာနဲ႔တူတယ္။ ယခုအခါမယ္ဆိုရင္ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး အဆက္အသြယ္ရွိတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံ၊ မီးသေဘၤာ အစရွိတဲ့ လူမ်ားသြားလာႏိုင္ဘို႔ နည္းလမ္းေတြ ေပၚလာတယ္။ တစ္ခုနဲ႔တစ္ခု ဆက္စပ္လာတယ္။ အ၀တ္အစားမွာလဲ အပူအေအး ကာကြယ္ဘို႔ အ၀တ္လိုတယ္။ အဟာရ ျဖစ္ေအာင္က အစားႏွင့္အအိပ္ လိုတယ္။ အဲဒီလိုလုပ္ရင္းက တျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာၾကတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံမွာ ရွိတဲ့လူေတြဟာ ကမၻာႀကီး အႏွ႔ံအျပားမွ ေနၿပီးေတာ့ ကုန္ကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ၾကတယ္။
ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း
ဒီလိုကူးသန္းေရာင္း၀ယ္ေနရင္းက ကမၻာအႏွ႔ံအျပား လွည့္လည္ေနရေတာ့ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ အေၾကာင္းေတြတြင္ မကဘဲနဲ႔ တျခားတိုင္းျပည္ အေၾကာင္းေတြပါ သိတယ္။ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ယဥ္ေက်းမႈ ပညာကို မသင္ၾကားဘဲနဲ႔ အျခားတိုင္းျပည္က ယဥ္ေက်းမႈပညာေတြ ရတယ္။ ေရာမတိုင္း၊ ေခါမတိုင္း အစရွိတဲ့ေနရာေတြက ပညာေတြရလာတယ္။ အဲဒီအခါမွာ လူေတြ စဥ္းစားတတ္တဲ့စိတ္ေတြ အသိဥာဏ္ေတြ တိုးတက္လာတယ္။ ဒီလိုတိုးတက္လာၿပီး ရရွိလာတဲ့ ပညာေတြနဲ႔ စဥ္းစားဆင္ျခင္ အလုပ္လုပ္ၾကေတာ့ ေလာကဓါတ္အစရွိတဲ့ ပညာေတြ တိုးတက္လာတယ္။
စစ္သေဘၤာ၊ ကုန္သေဘၤာ ဒီျပင့္အျခားဟာေတြ ေပၚလာတယ္။ တျဖည္းျဖည္း စက္မႈလုပ္ငန္းေတြ ေပၚလာတယ္။ စက္မႈလုပ္ငန္းေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ ကုန္ပစၥည္းေတြ ပိုထြက္လာတယ္။ ဒီကုန္ေတြကို ကိုယ့္တိုင္းျပည္မွာ ေရာင္းလို႔မကုန္ႏိုင္ေတာ့ အျခားတိုင္းျပည္ေတြကို ေရာင္းခ်တယ္။ အဲဒီလိုေနရင္းက စြန္႔စားမႈေတြ ေပၚလာတယ္။ စြန္႔စားၾကတယ္။ ေျမေၾကာ ေလေၾကာ ရႈံ႔႕လာတယ္။ ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ေတြ ျဖစ္လာတယ္။ စက္မႈလက္မႈ တိုးတက္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြက ေခတ္ပညာေတြ ေခတ္မ်က္ေစ့ေတြနဲ႔ျဖစ္ေနေတာ့ တိုင္းျပည္အသီးသီးေတြက အၿပိဳင္အဆိုင္ ျဖစ္ေနၾကတယ္။ ဒီတိုင္းျပည္ႀကီးေတြက စက္မႈလက္မႈ တိုးတက္လာတဲ့အခါ ပစၥည္းေတြကို တေနရာႏွင့္ တေနရာ သြားေရာက္ ေရာင္းခ်ၾကတယ္။ တျခားတိုင္းျပည္နဲ႔ အဆက္အသြယ္ ျပဳၿပီး ကုန္ကူးသန္း ေရာင္း၀ယ္ၾကရင္းက တကမၻာလုံးရဲ႕ ပညာေတြကို စုေဆာင္းရလာတယ္။ စက္မႈလက္မႈ ကိရိယာေတြ ေပၚလာတယ္။ တိုင္းျပည္ တိုးတက္ႀကီးပြားလာတယ္။ ေနာက္ဆုံး ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး ထိပ္တန္းကေနတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြက လက္၀ါးႀကီးအုပ္တဲ့ အေျခအေန ေရာက္လာတယ္။
အဲဒါကို အခုေခတ္ ေခၚၾကတဲ့လူေတြက ဓနရွင္ေခတ္လို႔ ေခၚၾကတယ္။ ကမၻာႀကီး တစ္ခုလုံးနဲ႔ အဆက္အသြယ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လာၾကတယ္။ တကမၻာလုံးရဲ႕ ပညာေတြရေအာင္ လုပ္လာတယ္။ စက္မႈလက္မႈပညာ တိုးတက္လာေအာင္ လုပ္လာတယ္။ ဒါေနာက္ဆုံး ဒီစနစ္ဟာ တိုးတက္လာတဲ့ စနစ္ႀကီးလို႔ ေခၚရတယ္။ တစ္တိုင္းျပည္နဲ႔ တစ္တိုင္းျပည္ေတြဟာလဲ တိုင္းျပည္အခ်င္းခ်င္း သူ႔ထက္ငါ ကုန္ပစၥည္းေတြ အၿပိဳင္ျဖစ္လာေတာ့ တစ္ေယာက္ထက္ တစ္ေယာက္သာေအာင္ လုပ္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံး ဒီလိုကေနၿပီး အႏုနည္းနဲ႔ မရေတာ့ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ စစ္ျဖစ္ၾကတယ္။ ပထမ စစ္ျဖစ္တာကေတာ့ တစ္ျပည္နဲ႔ တစ္ျပည္ျဖစ္ၾကတယ္။ အခုေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူး။ ကမၻာႀကီး တစ္ခုလုံးက ဘယ္လိုျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့ မီးရထားေတြ၊ မီးသေဘၤာေတြ၊ ေလယာဥ္ပ်ံေတြနဲ႔ လာတိုက္ၾကတယ္။ လူေတြနဲ႔ အဆက္အသြယ္ မွီခိုေနတယ္။
တိုင္းျပည္တစ္ျပည္ကို တိုင္းျပည္တစ္ျပည္က လာတိုက္ၾကတယ္၊ ယခုလို ေလယာဥ္ပ်ံ၊ မီးသေဘၤာေတြနဲ႔ဆိုေတာ့ သိပ္ၿပီးစိုးရိမ္ရတယ္။ မိုင္ေပါင္း ၁၀၀၀ ေလာက္က ရန္သူေတြေရာက္ရင္ဘဲ စိုးရိမ္ရတယ္။ တစ္ျပည္နဲ႔တစ္ျပည္ ျဖစ္ၾကတဲ့ကိစၥဟာ တျဖည္းျဖည္းၾကာေတာ့ တျခားတိုင္းျပည္ေတြကို ဆက္ဆက္သြားတယ္။ ယခင္စစ္ႀကီးတုန္းက တိုက္ၾကတဲ့စစ္ဟာလဲ အဂၤလိပ္နဲ႔ ရုရွားက တဘက္၊ ဂ်ာမနီေခါင္းေဆာင္တဲ့ တိုင္းျပည္ေတြက တဘက္တိုက္ၾကတယ္။ ၾကားေနႏိုင္ငံကေလးေတြကိုလည္း ကိုယ့္ဘက္သူ႔ဘက္ ဆဲြထည့္ၾကတယ္။ အႏုနည္းနဲ႔ေျပာရရင္ရ၊ မရရင္ အၾကမ္းနည္းနဲ႔ အတင္းတိုက္ၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး ဒီတုိင္းျပည္ေတြကို ဘာလို႔တိုက္ၾကတယ္ဆိုတာ အျပစ္ျပၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ၾကားေနႏိုင္ငံ ေတြလဲ မေနႏိုင္ဘဲ တခါထဲ ပါလာရတာဘဲ။ စစ္တစ္ခုျဖစ္ရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သတိထားမၾကည့္မိလို႔ ယခုကမၻာစစ္ႀကီးဟာ ယခင္ကမၻာစစ္ႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြ၊ ယခင္ ကမၻာစစ္ႀကီးဟာလဲ ဟိုယခင္ စစ္ႀကီးေတြရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြျဖစ္တယ္။
၁၉၂၉ ခုႏွစ္က တကမၻာလုံးစီးပြားေရး အခက္အခဲေတြ ေတြ႔တယ္။ အဲဒီလို စီးပြားေရး အခက္အခဲေတြ လိုက္ၾကည့္မယ္ဆိုရင္ လက္ရွိတိုင္းျပည္ ၊ လက္မဲ့တိုင္းျပည္ အကုန္လုံးမွာ စီးပြားေရး အခက္အခဲျဖစ္တာဘဲ၊ အဲဒီ စီးပြားေရး အခက္အခဲေတြျဖစ္လာေတာ့ ဓနရွင္စနစ္ နယ္ခ်ဲ႕စနစ္ေတြ ေပၚလာတယ္။ ဒီျပႆနာကို ဒီလိုလုပ္လို႔မရဘူး။ ဒီလိုလုပ္မွ ရမယ္ေျပာဆိုၿပီး ကိုယ့္စိတ္ကူးနဲ႔ကိုယ္ ျဖစ္ေပၚလာၾကတယ္။ ႏိုင္ငံအသီးသီးေတြမွာလည္း ၀ါဒအမ်ိဳးမ်ိဳး၊ စနစ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ေတာ္လွန္မႈအမ်ိဳးမိ်ဳး ျဖစ္ေပၚလာခဲ့ၾကပါတယ္။
ဥပမာ အိုင္ယာလန္၊ ဂ်ာမန္၊ အီတလီ ၊ အိႏၵိယ စသျဖင့္ တခ်ိဳ႕တိုင္းျပည္မ်ား၌ ေတာ္လွန္မႈမ်ား ျဖစ္ပြားခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေတာ့ ယခင္ကမၻာစစ္ႀကီး ၿပီးသည့္ေနာက္မွာ တကမၻာလုံး စီးပြားေရး ႏိုင္ငံေရး လႈပ္ရွားခဲ့တယ္၊ ယခု စစ္ႀကီးမွာလည္း ဘယ္တိုင္းျပည္မွာမဆို ႏိုင္ငံေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ စီးပြားေရးအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ အမ်ိဳးမ်ိိဳး ျဖစ္ႏိုင္မည္ကား မလဲြႏိုင္ဘူး။ ေနာက္ၿပီး အေရွ႕ဘက္စစ္ဟာ အေနာက္ဘက္စစ္ကို မွီၿပီး ျဖစ္ေနတယ္။ ဒီစစ္ႀကီး ျဖစ္မဲ့အခ်ိန္ကိုေတာ့ မည္သူမွ် မေျပာႏိုင္ဘူး၊ အဲဒီေတာ့ ဗမာျပည္ရဲ႕ အေျခအေနဟာ ကမၻာ့မ်က္စိနဲ႔ ၾကည့္ရင္ အေရးမႀကီးေတာ့ၿပီ။ ဗမာ့မ်က္စိႏွင့္ၾကည့္လွ်င္ အေတာ္ကို အေရးႀကီးပါတယ္။
ဗမာလူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ျပည္တြင္းစည္းလုံးညီညြတ္မႈ ခိုင္ျမဲမွသာလွ်င္ ဗမာ့လြတ္လပ္ေရး တည္ႏိုင္တယ္။ ပထမဆုံး စစ္ႀကီး စတင္ျဖစ္တာက အဂၤလိပ္ႏွင့္ ျပင္သစ္က တဘက္၊ ဂ်ာမနီ အီတလီနဲ႔တဘက္ ျဖစ္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆုံး ဂ်ာမနီဟာ ဥေရာပတိုက္သို႔ စိုးမိုးသြားတယ္။ ယခု ကမၻာစစ္ႀကီးျဖစ္လာတာဟာ အစတုန္းက ျဖစ္ရင္းက တစ္ျပည္စီ တစ္ျပည္စီျဖစ္ရင္း အားလုံး တိုင္းျပည္ေတြပါ ပါကုန္ၾကတယ္။ ကမၻာစစ္ႀကီးဟာလဲ ဟိုကမၻာစစ္ႀကီးရဲ႕ ေနာက္ဆက္တဲြပင္ ျဖစ္တယ္။ စစ္ရႈံးတဲ့ တုိင္းျပည္ေတြကိုလည္း စာခ်ဳပ္ေတြနဲ႔ ဖိႏွိပ္ထားတယ္။ ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားတဲ့ စစ္တပ္ဆိုရင္ တသိန္းထက္ပိုမရွိရဘူး။ ေလတပ္ေတြ မရွိဘူး။ အဲဒီလို ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ ၿပီးေတာ့ ထားတယ္။
လူေတြဟာ စစ္တိုက္ရေတာ့ လူပန္းစိတ္ပန္းျဖစ္တယ္။ ၀င္ကုန္ေတြကလည္း မ၀င္ႏိုင္ဘူး။ လူေတြကလည္း အစားအေသာက္ေတြ သိပ္ငတ္တဲ့အခါၾကေတာ့ ျပည္တြင္းေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပၚလာတယ္။ ရုရွားျပည္မွာလဲ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပၚလာတယ္။ စစ္ႏိုင္ေနတဲ့ တိုင္းျပည္ေတြမွာလဲ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ေပၚလာတယ္။ ျပင္သစ္ျပည္မွာ သူပုန္ထတယ္။ အဂၤလိပ္ျပည္မွာ သပိတ္ေမွာက္တယ္။ အဲဒီလိုျဖစ္ၾကတယ္။ တရုတ္္ျပည္မွာဆိုရင္ ေတာ္လွန္ေရးေတြ ျဖစ္လာတယ္။ အေရွ႕ဘက္မွာ ဆိုရင္လဲ တမ်ိဳး က်ဥ္းက်ပ္လာတယ္။ ဗမာျပည္မွာဆိုရင္လဲ သာယာ၀တီ သူပုန္ေတြထတယ္၊ အဲဒါေတြက အကုန္လုံး အႏွ႔ံအျပား ျဖစ္လာတယ္။
အဲဒီေတာ့ ဗမာျပည္ကို ႐ုတ္တရက္ မ၀င္ေရာက္ႏိုင္ဘူး။ သူတို႔ ဖိဖိစီးစီးတိုက္မွာက ဥေရာပမွာ အဓိကျဖစ္တယ္။ အဲဒီဘက္မွာ ႏိုင္တဲ့လူက “ဒီဘက္ ႏိုင္ ႏိုင္ဘို႔ ေသခ်ာေပါက္ မ်ားတယ္”။ ယခု ေဆာင္းရာသီ ၃ - လ အတြင္းမွာ ဂ်ာမဏီကိုလဲ အလဲထိုးႏိုင္မွ - အလဲမထိုးႏိုင္ရင္၊ ဒီစစ္ႀကီးဟာ ရွည္ဦးမွာဘဲ၊ ဂ်ာမဏီျပည္မွာလဲ စက္႐ုံေတြက အမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ ေျမေအာက္ထဲမွာကို Under Ground တူးၿပီး စက္႐ုံေတြ လုပ္ထားတယ္။ လက္နက္ဆန္းေတြ ထြင္ေနတယ္။ ေလတပ္ဆိုရင္လဲ ျပဳတ္ျပဳတ္ျပဳန္းျပဳန္းေလာက္ မျဖစ္ေသးဘူး။ အင္အားမွာလဲ ဆုတ္ယုတ္ေလာက္ေအာင္ အေျခအေန မျဖစ္ေသးဘူး၊ “အဲဒီေတာ့၊ ဂ်ာမဏီကို အခ်ိန္မေပး ႏိုင္ဘူး။ ဂ်ာမဏီကို အခ်ိန္ေပးလို႔ရွိရင္ ျပန္ၿပီး ဆိုး၀ါးလာလိမ့္မယ္” ။ ဂ်ာမဏီကို စစ္အင္အားနဲ႔ ဖိတိုက္မွ ႏိုင္မယ္လို႔ ေျပာၾကတယ္။ စစ္တိုက္တဲ့ ေနရာရယ္၊ မိန္းမပိုးတဲ့ေနရာရယ္၊ မတရားတာ မရွိဘူး။ တရားတာႀကီးဘဲ။ ႏိုင္တာ လိုရင္းဘဲ။ အဲဒီေတာ့ကာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗမာျပည္မွာလဲ “ညီညြတ္ေရးဟာ သိပ္အေရးႀကီးတယ္။ တတိုင္းျပည္လုံးမွာ ရွိတဲ့လူေတြက တို႔ဗမာျပည္ရဲ႕ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ တို႔တိုက္မယ္၊ တို႔ခိုက္မယ္ ဆိုရင္၊ တို႔တိုင္းျပည္ကလူေတြ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ မ႐ွဳံးႏိုင္ဘူး”။ တိုင္းျပည္မွာရွိတဲ့ လူေတြက အားလုံး အသင့္ျပင္ဆင္ထားဘို႔ သင့္တယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ဟာ ဂ်ပန္ရဲ႕ စိတ္ဓါတ္ကို အတုယူရမယ္။ အဂၤလိပ္ရဲ႕ ဓေလ့စ႐ိုက္၊ အေလ့အလာကို အတုယူရမယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ တတ္စြမ္းတဲ့ အရည္အခ်င္းႏွင့္ ျပည့္စုံေအာင္ လုပ္ၾကရမယ္။ အဲဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြ အားကိုးရမယ္။ လူငယ္ေတြ ဘယ္မလဲ၊ လူငယ္ေတြ ထိပ္က ထြက္စမ္းပါ။ ေတာႀကိဳေတာင္ၾကားေတြထဲ သြားရမယ္။ တိုင္းျပည္ေတာ့ အမွန္ေကာင္းစားမွာဘဲ၊ ဘယ္သူစြန္႔စားရဲတဲ့ သူေတြရွိသလဲ၊ ေခါင္းေဆာင္ ေတြ အမ်ားႀကီးလိုတယ္၊ အရည္အခ်င္း ရွိရမယ္။ စိတ္ဓာတ္ ခိုင္ရမယ္။ အလွမ္းေက်ာ္တဲ့ အလုပ္ေတြ မလုပ္ဘဲနဲ႔ လွမ္းတဲ့ေျခလွမ္း ေႏွးခ်င္ေႏွးပါေစ။ အလွမ္းက်ယ္က်ယ္ လွမ္းပါ။ လွမ္းေက်ာ္တဲ့ အလုပ္ေတြ မလုပ္ပါနဲ႔၊ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ စာမတတ္သူ ပေပ်ာက္ေရးလုပ္ငန္းေတြ ေဆာင္ရြက္ေနတယ္ၾကားရတယ္၊ ဒါဟာ အင္မတန္ ခက္ခဲနက္နဲတဲ့ ျပႆနာဘဲ၊ ေတာမွာေရာ ၿမိဳ႕မွာေရာ ပညာမသင္ရတဲ့ လူေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ က်န္းမာေရး မွာလဲ အမ်ားႀကီးလိုတယ္၊ ဒီလူေတြကို ခင္ဗ်ားတို႔က က်န္းမာေရးလုပ္ငန္းေတြ လုပ္ေပးပါ၊ က်န္းမာေရးဟာ တျဖည္းျဖည္း ဆိုးလာတယ္။ ဒီက်န္းမာေရးကို မလုပ္ရင္ ေရာဂါကပ္ေတြ ဆိုက္ေရာက္ေနမယ္။ အဲဒါေတြ လုပ္စမ္းပါ။
ဒါမွ ဒီစစ္ႀကီးမွာ ဗမာျပည္က ဗမာ့လြတ္လပ္ေရးဟာ ခိုင္ခိုင္မာမာရတဲ့ လြတ္လပ္ေရး ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ အနာခံမွ အသာစံရမယ္၊ လူငယ္ေတြ လုပ္ၾကစမ္းပါ၊ လူႀကီးေတြကေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ဘူး၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လူငယ္ေတြက၊ ကခ်င္နယ္ေတြ၊ ခ်င္းနယ္ေတြ၊ ရွမ္းနယ္ေတြ သြားေရာက္ၿပီး လူမ်ဳိးေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈေတြအတြက္ အနစ္နာခံၿပီး ျပဳျပင္ေပးၾကပါ။ သူတို႔လိုထိုင္၊ သူတို႔လိုေန၊ သူတို႔လို ေျပာတတ္ေအာင္ လုပ္ၾကပါ။ ဒီဘက္က ေသေသခ်ာခ်ာ ခိုင္မာေအာင္ လုပ္ၾကစမ္းပါ။ ဒီလိုဆိုရင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေသေသခ်ာခ်ာ ဒီစစ္ႀကီးမွာ ႏိုင္မွာဘဲ၊ အခ်ိန္ဟာ မရွိဘူးဆိုေပမဲ့ ရွိသင့္သေလာက္ ရွိပါေသးတယ္။ အခ်ိန္ရွိသေလာက္ လုပ္ႏိုင္သမွ် လုပ္ၾကစမ္းပါ၊ အေျခစိုက္ လုပ္ငန္းမ်ား လုပ္မွ အေျခခိုင္မွာ၊ လူငယ့္လုပ္ငန္းအေနနဲ႔ အဲဒီလို အေျခစိုက္လုပ္ငန္းေတြကို အနစ္နာခံၿပီး လုပ္ၾကပါေတာ့လို႔ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ဆုံး ေျပာၾကားရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္။
| < Prev | Next > |
|---|